Emotionele doos zoekt tissue

graf11Nou, de dag begon met janken en eindigde met janken. Daartussen was ik vooral aan het zweten.

Om kwart over acht 's ochtends stond ik al op de begraafplaats, bij het graf van mijn opa en oma. Het graf - zo had ik van mijn vader begrepen - beleefde die dag zijn laatste officiële grafdag. Na vrijdag was de plek verhuurd aan een ander. Tja, dat krijg je zo rond de zomervakantie he, dan is het inpakken en wegwezen.

Tijd van afscheid

Ik kwam er nogal laat achter, dat het graf geruimd zou worden, dus het was een beetje een haastklus. Tussen de doktersbezoeken, examens en eind-groep8-activiteiten door, vond ik echter wel dat ik er nog even moest gaan kijken. Het was toch al de tijd van afscheid, dit kon er ook nog wel even bij.

Mistflarden

Het had die avond ervoor enorm geregend en zo in de vroegte was het ongelooflijk mooi op de begraafplaats. De zon scheen door de bomen, er hingen mistflarden boven de graven en de vogels zongen uitbundig. Het was zó mooi dat ik, toen ik eenmaal bij  het graf stond, zomaar ineens moest huilen. Niet specifiek om opa en oma, die waren onderhand al zo'n twintig jaar dood, maar gewoon door alles van de laatste tijd.

Best lekker zielig

Het was wel echt een prima plek om te huilen. Het was er uitgestorven (eh, leuke woordspeling) en mijn opa en oma zouden geen last hebben van mijn gesnik, tenminste daar ging ik vanuit. Ik keek om me heen, naar al die mooie bloemen op die graven, bedacht dat opa en oma nu binnenkort écht weg waren, en daardoor moest ik nog harder huilen. Best lekker om jezelf even zo zielig te vinden.

"Voor je het weet val je in een gat!" appte Paul

Maar toen kwam er opeens een geluid dichterbij. Het klonk als een machine, een malend geluid, en opeens herinnerde ik me het 'laatste-dag' verhaal, met betrekking tot het graf. Kwamen ze nou serieus om half negen 's ochtends de boel hier preventief ruimen? Straks was ik nog getuige van de opgraving van mijn eigen opa en oma.

graf23Afscheid van groep 8

Het geluid kwam dichterbij en opgelucht stelde ik vast dat het een elektrische heggensnoeier was. Gelukkig. Ik blies opa en oma een kusje toe, legde een paar mooie blaadjes op hun graf en fietste weer naar huis. Tot zover deel één. En dan ging ik me nu psychisch voorbereiden op deel twee van deze dag, het afscheid van groep 8.

Bye Bye school

Om stipt zes uur zaten we met z'n allen in een stikhete aula. Op het toneel stonden onze kinderen. 'Acht jaar geleden kwam we aan op kleine fietsjes', zongen ze. 'En nu 'bye bye' school zwaaien we gedag!' De voorstelling was nog niet eens begonnen en ik had al tranen in mijn ogen. De liedjes gingen over in de toneelscenes en daar kwam Liz op haar krukken. Strijdvaardig, dat was het woord dat ik op dat moment bij mijn dochter vond passen. De zin over haar 'badmintonvaardigheden' was vervangen door 'met haar mooie glimlach'.

"Brok in mijn keel? Zeg maar gerust een emotionele blokkade formaat Vesuvius!"

Na afloop van de musical volgde een gedicht waarin elk kind apart werd genoemd. Er waren jaarboeken, pindakaaspotten en mooie afscheidswoorden. De kinderen hingen om elkaars nek alsof hun leven er vanaf hing. "Ik ga jullie zo missen", was ongetwijfeld de meest uitgesproken zin van die avond. Aan de muur hingen foto's. "Het ga jullie goed!"

This is the end ...

En toen was het afgelopen. Ik slikte, wiste het zweet van mijn voorhoofd en veegde onopvallend de tranen uit mijn ogen. De kinderen gingen naar de disco, de ouders aan de borrel.

En geloof me. Daar was ik heel hard aan toe.

Tagged , , ,

4 Responses to "Emotionele doos zoekt tissue"

  • Granny
    4 juli 2015 - 17:36

    Kleintjes worden groot…

  • femke1
    5 juli 2015 - 00:06

    Heel mooi! Kan me met mijn kleutertje nog niet het einde groep 8 moment voorstellen, maar lijkt me inderdaad emotioneel! Veel sterkte voor liz met haar knie!!

  • Kim
    6 juli 2015 - 09:30

    Ik kan me voorstellen dat jij aan een heeeel grote borrel toe was..! Jullie krijgen ook nogal wat voor je kiezen, heel veel succes ermee. Hopelijk kunnen jullie de komende periode rustig toewerken naar een rustige vakantie, dan ziet alles er hopelijk weer wat zonniger uit! Sterkte.

  • Lonneke V
    6 juli 2015 - 09:41

    O guttie

Leave a Reply