Een elf op-de-schaal-van-puber

Annabel heeft het puber-zijn inmiddels aardig onder de knie.

Zo roept ze tegenwoordig standaard ‘Het proefwerk was be-lache-lijk moeilijk en dat vond iederéén', als ik vraag hoe het op school ging, gevolgd door: ‘Ik hoop gewoon dat ik een voldoende heb!’.  Daarnaast heeft ze de badkamer geannexeerd, haar telefoon tot ‘verboden gebied’ verklaard én bouwt ze elke week een fort van ongewassen kleren in haar kamer.

Op de schaal van Puber

Toen ik laatst zei dat ik haar een negen-op-de-schaal-van-puber gaf, reageerde ze met rollende ogen en ‘wattafakmamma’. Waarna ik haar prompt een tien gaf.

Wanneer we ruzie hebben over één van bovengenoemde kwesties, roept ze vaak: “Ja maar wat dóe ik dan!”  En dan moet ik het antwoord schuldig blijven. Want het gaat bij pubers vaak niet om wat ze dóen maar wat ze níet doen. Ze ruimen niet op, ze maken geen huiswerk, ze kunnen niet klokkijken (ze kunnen überhaupt niet meer kijken of luisteren, lijkt het), ze werken niet mee, ze communiceren niet en het ergste van alles: ze denken totaal niet na.

Problemen? Of...

En dat laatste zorgt regelmatig voor problemen (of hilariteit, het is maar hoe je het bekijkt). Zo fietste ze als een kip zonder kop Google Maps achterna (de verkeerde kant op) en verdwaalde hopeloos, zei ze ‘I slept with two persons’ tijdens Engels toen ze wilde uitleggen dat ze met haar vriendinnen gelogeerd had en leerde ze een proefwerk niet omdat wij 'haar zouden helpen' (en ja, wij waren er niet over begonnen...).

Maar het allermooiste voorbeeld van niet-nadenken vind ik nog wel, de volleybalschoenenkwestie.

Volleybalschoenenkwestie

Zo zag ik onlangs een oproep (met foto) van de volleybalclub betreffende een paar gevonden schoenen. Wie o wie uit MB1 of MB2 mist deze schoenen? Waarop ik aan An vroeg: ‘Is iemand in jouw team haar schoenen kwijt?’ An keek naar de foto, schudde haar hoofd en zei: ‘Niet dat ik weet.’ Gevolgd door: ‘Het lijken mijn schoenen wel. Maar ik ben ze niet kwijt.’

‘Weet je dat zeker?’
‘Ja.’
‘Ga toch maar even kijken.’

Je raadt het al. Het waren haar schoenen. Haar weerwoord: ‘Als je iets nog niet hebt gemist, dan ben je het ook nog niet kwijt.’ Jajaja, filosoferen kunnen ze wel. Jammer dat ze hun hersens niet gewoon wat praktischer kunnen gebruiken.

Toen ik dat laatste per ongeluk hardop zei, werd er gezucht en ‘jaha’ geantwoord. Waarop ik me afvroeg of je ook een elf op-de-schaal-van-puber kon geven?

Tagged , ,

One Response to "Een elf op-de-schaal-van-puber"

  • Moi
    16 maart 2019 - 11:03

    Hihi….ze weet het wel goed te brengen…😹

Leave a Reply