Een dagje zorgboerderij

Ko de kip is dood.

Gelukkig zijn de meiden inmiddels wel wat gewend (kwartels leven ook niet eeuwig) en na twee keer slikken is het klaar. Ko is dood en er komt weer een nieuwe Ko, zegt oma. “Die noemen we dan Karel”, zegt Annabel. (Ik: "Eh, een kip is een meisje hoor!" An: "Nou en?!")

Koffie met koek

Oma zet koffie met koek op tafel. Ik mag niets doen, want ik ben druk zat. Liz wordt aan een tafeltje met uitzicht op het water gezet want dan kan ze goed huiswerk maken zonder dat we haar storen. Ik kijk door haar ogen: er zijn vervelender plekken om te studeren.

IMG_4915Maaltje sla

Buiten is het afwisselend fris en aangenaam. Als de zon achter de wolken verdwijnt houdt de hete thee ons warm. Insecten zoemen rondom het naburig gelegen insectenhotel, de demente haan kraait om het kwartier en opa scharrelt in de moestuin. “Binnenkort heb ik weer een lekker maaltje sla voor je”, zegt hij.

"Ik heb dit jaar ook extra bakken met aardbeien in de tuin, lekker hè?"

Kikkerdril

Ik ga naar huis met een pot kikkerdril, de krant van zaterdag en het restje taart van die ochtend. Dág (o)ma, dág (o)pa, het was weer gezellig. Dank Dank en tot snel. Kusjes. Nog meer kusjes. Woensdag krijg je het taartbord weer terug hoor!

Zorgboerderij

Ik draai de snelweg op en kijk even snel naar de meiden op de achterbank. Dat was weer een heerlijk dagje zorgboerderij. En gisteravond hadden we ook al zo'n mazzel, toen nodigden Pauls ouders ons spontaan uit om te komen eten. Mijn schoonvader had zelfs speciaal voor mij bubbels gehaald, de lieverd.

Knisperen

Achter me knispert Annabel met een snoeppapiertje. Dat had oma haar nog even snel toegestopt. Voor onderweg. “Eigenlijk”, mijmert Annabel terwijl ze het snoepje in haar mond steekt, “is het bij de opa's en oma's ook een soort All Inclusive hè?”

Tagged , ,

Leave a Reply