Echte meisjes shoppen thuis

termeulen1“Mam, mag ik ook iets bestellen?”

Vroeger – toen de fonduepannetjes nog bloemen hadden en roken oké was – hadden we Termeulen Post. Daar kwam dan elke maand een boekje van door de bus en dan mocht ik vaak van mijn moeder iets uitzoeken. Op vrijdag kwamen ze bezorgen. Soms had je pech en dan kwamen ze niet, dan moest je weer een week wachten! Of het was het IJSpaleis, dus vals alarm.

Ik vónd dat chique, kleding thuis uitzoeken, gewoon op je gemak, die dan ‘bezorgd’ werd. Zo doen échte meisjes dat, dacht ik destijds al lang voor Britt en Ymke.

Oranje bestelbus

“Natuurlijk”, zei ik tegen Liz, terwijl in mijn herinnering de oranje bestelbus van Termeulen Post op de achtergrond toeterde. “Je mag zeker iets uitzoeken. Kijk maar eens even rond op de site. Bij de sale bijvoorbeeld.” En toen Liz plaatsnam achter de computer: “Als je iets leuks ziet, zet je het gewoon in het winkelmandje. Dan kijk ik het nog wel even na.”

Beetje strak voor straks

Ikzelf had al een jurkje uitgezocht. Denim, van Circle of trust. Een beetje strak, dat kon nu weer. En niet goedkoop, maar hè, had ik niet net een acht voor mijn examen gehaald? Nou ja, je moet jezelf soms een beetje verwennen. Toch? Altijd maar op je geld letten is ook zo saai.

Leuk shirtje?

En terwijl ik me ondertussen afvroeg of ze vroeger bij Termeulen Post destijds ook al merken verkocht - of was het allemaal confectie? Volgens mij wel, ik kreeg mijn eerste Levi's toen ik veertien was -  kondigde Liz aan dat ze ‘klaar’ was. Leuk shirtje gevonden? Jazeker! En nog wat andere dingetjes.

“Welkom mevrouw Vuijsters,” zei de site toen ik opnieuw inlogde. “Het saldo van uw winkelmandje bedraagt € 973,-“. Wáát?! Négenhonderd – fokking – drieënzeventig euri? Dat moet een vergissing zijn? Snel bekeek ik de inhoud van het winkelmandje. Truitje van Ralph, jurkje van Tommy. Gapstar, Geisha. Ga zo maar door.

Wel alle oranje bestelauto’s nog aan toe, heeft er een zitten shoppen hier?!

Easy

“Zeg, ben jij niet goed bij je kersenpit?” vraag ik, terwijl ik alles één voor een weer uit het mandje verwijder. Liz haalt haar schouders op. “Ja, jij zei dat ik mocht uitzoeken. Dat ik alles gewoon in het winkelmandje kon zetten. Ging heel makkelijk.”

Zucht.
Bestond Termeulen Post nog maar.

Wat is jouw herinnering aan vroeger? Like de blog en/of laat een leuke reactie achter en win een armbandensetje RIO van Jozemiek. Inzenden kan tot vrijdag 17 april 2015.

meisjes

6 Responses to "Echte meisjes shoppen thuis"

  • dine
    10 april 2015 - 09:07

    🙂 🙂 en reken het maar niet om in guldens, dan val je helemaal flauw……ik vond Termeulen post ook heel leuk, maar inderdaad, van merken hadden ze daar nog nooit gehoord !

  • Granny
    10 april 2015 - 09:47

    Je kan het proberen toch??

  • Eline
    10 april 2015 - 10:03

    Grinnik 🙂 Times they are changing.

  • Joolzz
    10 april 2015 - 18:55

    Hahaha, ik weet nog dat vroeger de melkboer aan huis kwam. En als mijn moeder vergeten was om geld klaar te leggen (hij liet zich gewoon binnen met een ‘loper’), dan gaf dat niets. Hij liet een briefje achter met de ‘schade’, naast de volle (glazen!) flessen melk en vla en mijn moeder rekende de volgende keer gewoon alles in één keer af. Dat waren nog eens tijden!! 😀

  • gjans
    11 april 2015 - 22:18

    Al hadden wij toen ook spijkerboreken en -jasjes aan!

  • Lin
    22 november 2016 - 11:20

    Leuke stukje om te lezen, zo zie je maar weer hoe het tegenwoordig gaat 😉

Leave a Reply