De wens van de krantenjongen

En ineens denk ik: waar was eigenlijk de krantenjongen met zijn nieuwjaarswens?

Ik heb kerstkaarten en e-mailtjes gekregen uit alle windstreken: een Kroatische camping, de sushi-bar en zelfs de dierenarts hier om de hoek, maar de krantenjongen schitterde door afwezigheid. Jammer. Vooral voor hem, want hij krijgt natuurlijk centen voor zijn trouwe dienst.

Gemist?

Waarschijnlijk hebben we hem gewoon gemist. We waren in Zeeland tussen Kerst en oud & nieuw, we werkten daarvoor en daarna, we waren overal en nergens. Dat zegt ook wat over ons trouwens. Zou dat er de reden van zijn dat ik nu zo gruwelijk moe ben en maar niet ‘in’ het nieuwe jaar kom?

Vanochtend ben ik weer gaan hardlopen. Doe ik nog steeds trouw 2 a 3 x per week. Doel voor dit jaar is de tien kilometer op tien juni min tien kilo. Want met mijn huidige gewicht haal ik max 6 a 7 kilometer. Er moet wat af voor er wat bij kan. Ik ben van goede wil, maar de motivatie ontbreekt. Eigenlijk wil ik alleen maar slapen en eten. En dat is volgens mij niet de manier om mijn doel te bereiken.

Oud wijf?

Ik grossier ook in kwalen. Ik ben in ontkenning, maar ik ben net een oud wijf. O wacht, ik bén een oud wijf. Maar ik ben nog niet zó oud dat ik die kwalen accepteer. Trouwens, vanmorgen op de brug werd er nog twee keer naar me getoeterd, dat deed me dan wel weer goed. Ik ging er zelfs wat harder van lopen. Maar ja, na honderd meter moest ik hard hijgend toch weer terugschakelen.

Weerstand

Samenvattend, ik moet nog even inkomen dit jaar. Ik voel nog wat weerstand tegen 2018. En ik denk dat ik weet hoe dat komt. Ik heb geen nieuwjaarswens gehad van de krantenjongen. Het ging mis omdat ik niet thuis was. En zonder die wens is de start van zo’n nieuw jaar echt een stuk zwaarder. Moet je alles op eigen kracht doen.

Zeg nou zelf

Dus. Mocht je dit lezen, lieve krantenjongen van het Algemeen Dagblad: bel gerust nog even aan. Er ligt hier wat voor je klaar. En dan wil ik graag (alsnog) jouw wens hebben. Want een nieuw jaar zonder wens van de krantenjongen is als de dag beginnen zonder ontbijt. Het lijkt geen probleem, maar mist de goede start.

En voor je het weet grijp je rond koffietijd alweer naar de zoetigheid.

Leave a Reply