De pan uit ruften?!

Klas 8A is een ochtendje op stap. Met een groep kleuters bezoeken ze de jaarlijkse kerststallen- tentoonstelling in de kerk, vlak bij school. “Weet wat mij zo opvalt aan die kleuters”,  zegt Liz, als ze die middag uit school komt. “Ze stinken.”

Weet ik nie

Ik verslik me direct in een slok thee. Ik had van alles verwacht, kleuters zijn zo klein, kleuters zijn koetig, kleuters luisteren niet, maar dat ze stínken?! “Heb je aan ze geroken dan?” vraag ik grinnikend. "Aan die kleuters?" Liz schudt haar hoofd. “Dat was heus niet nodig. Ze laten de hele tijd scheten! En ze zeggen bij alles: 'Weet ik nie!' Zelfs toen ik vroeg of ze Kerstmis leuk vonden zei er ééntje heel zachtjes: ‘Wee'k nie!'."

Pubers zijn net zó!

’s Avonds op school deel ik het verhaal met één van de versiermoeders. “Tja”, zegt ze, terwijl ze een snoer kerstlampjes probeert te ontwarren. “Er heerst buikgriep he?” En terwijl ik me afvraag of die vermeende stank inderdaad daaraan te wijten is, gaat de moeder verder: “En weet je wat het mooie is? Ik heb een puberzoon en ik zeg je: tien jaar later stinken ze weer nét zo! En dan roepen ze ook constant: ‘Weet ik nie’.”

Jas kwijt

“Gister nog”, gaat ze verder, “Was-ie zijn jas kwijt. ‘Waar heb je hem dan laten hangen?’ vraag ik. Antwoord: ‘Weet ik nie’. En als ik vraag: ‘Waar ben je dan allemaal geweest vandaag?’ ‘Weet ik nie’.” Ze hangt een paar roze ballen in de kerstboom. “Ik zweer je, als ik hem vraag hoe hij héét antwoordt hij nog ‘weet ik nie’.”

Ruften de pan uit

Stinkende kleuters, stinkende pubers, nog wat nagrinnikend ga ik die avond naar huis. “Hoe was het?” vraagt Paul. “Interessante gesprekken gevoerd!” antwoord ik, en ik vertel Paul het stank/weet-ik-nie-verhaal. “Tja”, zegt hij, “en dan moet je ons zien, over een jaar of veertig. Dan ruften we ook de pan uit. En dan roepen we ook op alles ‘weet ik nie’. ”

Scheetje

Ik schenk twee glazen wijn in en ondertussen laat Paul een dikke wind. “Wat doe je nou?” roep ik boos. “Je bent toch geen kleuter? Geen puber? Geen demente bejaarde? Nou?”

Paul neemt een slok wijn en haalt zijn schouders op. “Weet ik nie”, zegt hij schaapachtig.

Wat is jouw favoriete Markplaatsverhaal? Deel het via deze blog en maak kans op één van de twee exemplaren van het boek Het Marktplaatsmeisje van Carlijn Vis!

Tagged , ,

6 Responses to "De pan uit ruften?!"

  • dine
    9 december 2014 - 13:43

    🙂 🙂 un éternel recommencement noemen ze dat in het Frans, oftewel: alles begint altijd opnieuw…..

  • Eline
    9 december 2014 - 18:32

    Mijn man is altijd zo hoor 🙂

  • Granny
    9 december 2014 - 21:16

    He het sneeuwt!!!!!!!
    Leuke blog weer!!

    • Esther Vuijsters
      10 december 2014 - 09:03

      thanx! Ja, leuke he, die sneeuw. Nu nog in het echt 🙂

  • Tanja
    11 december 2014 - 01:24

    Haha toevallig bruine bonen gegeten? Dan gaat iedereen ruften, ongeacht de leeftijd 😛

  • Mariella
    14 december 2014 - 08:37

    Whahahahahahahahahaha

Leave a Reply