De kinderen worden groot (maar eigenlijk verandert er niets)

De kinderen worden groot.

Liz fietst alléén naar tennis, naar 'gitaar', de stad. Annabel zit in groep zeven en is soms uren ‘zoek’, als ze buiten met vriendjes 'tien-tellen-in-de-rimboe' speelt.

Stropje!

Opgroeien gaat met vallen en opstaan. En met hun gemiddelde leeftijd van 10 jaar worden de meiden er steeds beter in. Het opstaan bedoel ik. (Vallen waren ze altijd al goed in!) Maar als een knie bloedt, dan moet mamma er nog wél een pleister opplakken. Annabel blijft in dat opzicht nog steeds mijn Belletje en Liz mijn kleine Elfje. Ze zijn groter, maar nog zó hetzelfde. Liz wil graag dat ik boven blijf als ze gaat slapen, Annabel slaapt niet zonder Ed en Stropje. Stropje is de knuffelstropdas die ze ooit van haar ‘Paatje’ kreeg.

Grote Bel vs. Kleine Bel

Gisteren ging ze ‘oefenen’ op zolder, de Grote Bel. Maar binnen een kwartier was Grote Bel verdwenen en lag Kleine Bel alweer in haar eigen hoogslaper beneden. Kinderen worden groter, maar feitelijk verandert er niets.

schoenenheaderVolgend jaar gaat Liz naar de brugklas, dan krijgt ze kleedgeld. Dat vindt ze nu al ‘kak’, want dan moet ze overal zelf voor zorgen. En op = op. Nu is ‘op’ hooguit ‘tijdelijk op’ en vaker ‘nog-net-niet-op’, dus als er nog weer een paar extra leuke gympjes opduikt, dan maakt ze nog een kans! En dus zei Liz dat ze kleedgeld ‘best’ vond, als ik dan voorlopig nog maar wél met haar meeging om te winkelen. Kinderen worden groter, maar alles blijft hetzelfde.

Isabella Caramella...

Ik moet nog steeds voor de WC staan als er eentje moet plassen ‘in den vreemde’. En als Annabel uit logeren is, dan wil Liz bij mij in bed. Als ik ga douchen kruipt Annabel erbij (“Mam, ik pas écht nog wel op jouw schoot als we gaan zitten onder de douche!”). Beide dames willen tegelijk op hun rug gekriebeld worden en tijdens het afdrogen moet ik een liedje zingen. Isabella Caramella, doet de baby in het bad … Dingen veranderen niet, ze krijgen hooguit een ander vorm.

"De geschiedenis herhaalt zich niet, wij herhalen de geschiedenis!"

Vanochtend

“Ik heb zo'n zin in Kerst”, zei Bel vanochtend toen ze wakker werd. “Want dan hangen we de hakken weer in de Kerstboom. En dan lezen we Rudolph want dan doen we elk jaar. “En dan begint Kerst met Linus weer!” vulde Liz aan. "Gaan we dan weer naar het tuincentrum, om een nieuwe kerstbal uit te zoeken?" Kinderen worden groot, maar …

Rot op met je Kerst!

Ik zei dat ik nog niet zo met Kerst bezig was. Daarop gingen ze naar hun vader. Maar die had geen mening. Die had haast. Hij vertrok extra vroeg naar zijn werk vandaag. Vanavond weer Russische les en hij was vergeten zijn huiswerk te maken. Vorige week ook al, dat ging juf niet leuk vinden. “Doe ik dat huiswerk wel ff zo op kantoor nog ff snel,” zei hij. "Zo ging het vroeger ook!" hoor ik in gedachten mijn schoonmoeder zeggen.

De kinderen worden groot. Maar feitelijk verandert er niets….

Meer lezen? Op Vrouwonline vandaag Pick your Pic, vol hilarische foto's.

6 Responses to "De kinderen worden groot (maar eigenlijk verandert er niets)"

  • Linda van der Klooster
    8 oktober 2014 - 10:37

    Mooi! En waar.

  • Granny
    8 oktober 2014 - 11:40

    Die grote lieve mama voelt soms ook nog als mijn kleine meisje!!

  • Esther Vuijsters
    8 oktober 2014 - 12:22

    Hahahahaha Granny 🙂

  • Nicky
    8 oktober 2014 - 14:41

    Mooi geschreven! En wat lief wat granny hierboven schrijft!

  • Corine
    8 oktober 2014 - 20:03

    Mooi geschreven! En fijn om te weten dat er niets verandert. Hopelijk kan ik over een jaar of 8 hetzelfde zeggen. 😉

  • Tanja
    8 oktober 2014 - 23:32

    Ook al zijn ze 30 en 28, het zijn nog steeds mijn meisJES. Ik kan daar niet aan doen, zo voel ik het gewoon. En ik zie idd nog veel trekjes die ze ook hadden toen ze “klein”waren. En die hoeven ook niet te veranderen van mij, ik vind het prima zo! Lekker herkenbaar 😉

Leave a Reply