De auto doet flob-flob-flob

“Mam, de auto doet flob-flob-flob.”

Zuchtend draai ik een parkeerplaats op. Heb ik dit? Ben ik rechtstreeks uit mijn werk met een gewonde Liz naar de dokter gesjeesd, moet ik krukken voor die arme drommel gaan halen, heb ik een lekke bánd!? Welke zieke geest zit hierachter?!

Wat nu?

Feit. Mijn kind kan niet lopen. Om krukken te halen moet ik naar de thuiszorgwinkel. Maar met een lekke band kan ik niet rijden. Ik ben niet ver van huis. Ik kan gaan lopen. Maar mijn kind kan niet lopen want die moet krukken. Het lijkt wel of ik een telefoonmenu in mijn hoofd heb. Alle opties leiden naar de verkeerde afdeling.

Flobberen

Uiteindelijk flobber ik toch maar naar huis. Weinig keus. Ik rijd nog geen dertig kilometer per uur en gooi mijn alarmlichten aan. Flob-Flob-Flob. “Gelukkig hoeven we niet over de snelweg”, zegt Liz droog. Ze probeert haar dikke knie te verplaatsen en trekt een pijnlijk gezicht. Dat moet echt lelijk gevallen zijn.

Een aantal mensen vindt het nodig met veel misbaar naar mijn lekke band te wijzen. Ze trekken er moeilijke - soms zelfs boze - gezichten bij. “Sjezsus”,  grom ik. “Alsof ik zelf niet weet dat ik een lekke pijp heb?! Ik ben toch niet debiel?! Nee mevrouw, ik altijd stapvoets met mijn alarmlichten aan! Wat denken die gasten nou?”

Thuiszorgwinkel

Thuis wil ik Paul bellen maar die is zijn mobiel vergeten. Ook dat nog. Ik zoek het nummer van zijn bedrijf en naar de vaste lijn. Gelukkig kan hij meteen komen. Hij gaat met Liz naar de thuiszorgwinkel terwijl ik op Annabel wacht voor de lunch.

Gekut met die banden

Als ik uiteindelijk – ietwat verwaaid van het fietsen – weer op kantoor kom, kijkt mijn collega me bezorgd aan. “Dat gekut ook altijd met die banden!” roep ik geërgerd.

“O jee”, zegt collega meelevend. “Gescheurd?”
“Nee. Lek.”
“Lek?” Mijn collega kijkt verbaasd op. “Hoe kan ze nou lékke kniebanden hebben?”

NB. Vooralsnog is het met Liz niets ernstigs. Haar knie mag dan 3x zo dik zijn, de banden en schijven lijken intact. Het vonnis: een week rust en krukken. Daarna verder kijken. Mijn áutoband blijkt er ernstiger aan toe. Die is volledig aan gort.

Tagged , ,

6 Responses to "De auto doet flob-flob-flob"

  • KarinH.
    20 november 2014 - 14:00

    Sterkte voor Liz!

  • Jelte
    20 november 2014 - 15:10

    Proest. O. Sorry. Wel een leuke blog 🙂

  • Tanja
    20 november 2014 - 23:37

    Zo, weer de hele situatie weer heerlijk beschreven! 😀 Ik zag je bijna rijden 🙂 En de humor van Liz had er ook niet onder geleden 🙂 Sterkte voor Liz, ik hoop dat het allemaal meevalt.

  • Granny
    22 november 2014 - 17:48

    Hahaha:-)))

  • Linda van der Klooster
    22 november 2014 - 20:47

    Sterkte met alle banden!

    • Esther Vuijsters
      23 november 2014 - 09:21

      thanx 🙂

Leave a Reply