Dan maar dik op VerrassingsVrijdag

Ik vind het leuk als er mensen komen eten.

Ik vind het niet zo leuk als ik moet koken.

plintdikVooral Surinaams

Mijn vrienden weten dat ik geen keukenprinses ben en meestal nemen ze genoegen met ‘hapjes’, afhaal (ik kan dan wel niet koken, ik kan wel héél goed afhalen, vooral Surinaams!) óf helpen ze me mee iets te bereiden.

Gezellig, lekker en ik leer er ook nog wat van.

Met afwasmachine?

Maar het állerbeste is natuurlijk zorgen dat de feestvreugde zich verplaatst. Anders gezegd: het mooiste is als je elders wordt uitgenodigd voor een etentje. Bij voorkeur bij vrienden die én goed kunnen koken én een afwasmachine hebben.

Zulke uitnodigingen moet je natuurlijk wél koesteren. Dus neem je een cadeautje mee. Je leukste bui én een flesje wijn om mislukte grappen te verdoezelen. En als je écht goede sier wil maken (lees: eventuele uitnodigingen in de toekomst wilt veiligstellen) dan doe je extra je best: je neemt een boeket bloemen mee (geen anjes!).

Zeg het met... servetten

Maar een beetje saai is dat natuurlijk wel. Gelukkig is er Plint. Vergeet de bloemen, ga voor servetten! Plint heeft namelijk superleuke servetten, met gedichten van bekende Nederlanders. Hoe cool is dat?!

Origineel, attent en – in mijn geval – ook handig om eventuele ‘ongelukjes’ direct op te doeken. (“Hahaha, ben ik weer! Nou, gelukkig heb ik servetten meegenomen!”)

In de aanbieding!

Ik heb een pakje voor jullie in de aanbieding (niet schrikken, het zijn alleen de servetten, je hoeft mij niet uit te nodigen voor het diner!) en ik stuur het graag naar je op. Je hoeft alleen maar een reactie achter te laten en te vertellen wat jíj altijd meeneemt als je bij iemand gaat eten. (Reageren kan tot dinsdag 19.00 uur.)

(Want als straks al mijn vrienden bérgen servetten hebben dan zal ik toch weer iets anders moeten verzinnen!)

12 Responses to "Dan maar dik op VerrassingsVrijdag"

  • esther
    28 februari 2014 - 20:22

    nou, dat kan dus ook nog! De reacties deden het niet. Nu wel weer gelukkig. (Lekker suf)

  • esther
    28 februari 2014 - 20:27

    Vond al dat er zo weinig gereageerd werd 🙂

  • Pearl
    28 februari 2014 - 20:35

    Hey Esther, Ik neem niks mee. Mensen komen altijd bij mij eten of vragen of ik bij hen kan koken. Het aanrecht is dus mijn destiny 🙂

  • Gabrielle
    28 februari 2014 - 21:51

    Wat een leuke website!
    Ik vergeet altijd dat ik iets moet meenemen. Pas als ik wegga denk ik eraan. Dus het wordt vaak een flesje wijn of iets van het tankstation (schaam)

    • esther
      5 maart 2014 - 13:54

      Hi Gabrielle, je hebt ‘de servetten’ gewonnen. Ik stuur je een mail voor je naam en adres! Groet, Esther.

  • corrie
    28 februari 2014 - 21:56

    Heel afgezaagd: Bloemen

  • Anne-Marie
    1 maart 2014 - 22:01

    Aangezien ik dol op koken ben maar ook heel graag wordt uitgenodigd voor eten neem ik vaak iets ‘zelfgemaakt’ mee, als koekjes, lemon curd of paté.

    • esther
      1 maart 2014 - 22:43

      O, lemon curd, dat is zóoo lekker!

  • Christina
    1 maart 2014 - 23:17

    Mijn goede humeur 🙂

  • Lizzie
    2 maart 2014 - 14:41

    Mijn opgewekte humor natuurlijk, en altijd iets wat ik weet in hun huis en stijl past. Liefst een samengesteld iets van gekocht en zelf gemaakt.

  • Tanja
    3 maart 2014 - 02:47

    Ik kom ook niet verder dan een bloemetje ( geen anjers en geen fantasie 🙁 ) Ik kan er echt van genieten, bij een ander te eten of te ontvangen.

  • Meta
    4 maart 2014 - 12:50

    soms een bloemetje (vind ik zelf ook leuk om te krijgen), soms iets zelfgemaakts zoals koekjes. En bij familiebezoek besteed ik het ook nog wel eens uit & ‘bestel’ ik tekeningen bij de kinderen…

Leave a Reply