Gastblogger Inge op reis

Gastblogger Inge heeft een verhaal te vertellen

Read more...

Ik erger me eraan. Die continue aandacht voor borstkanker in oktober. Op 28 december vorig jaar kreeg ik een appje van mijn moeder. Ik zat nét te genieten van een schitterende zonsondergang in Krabi. “Niet schrikken lieverd, maar er is vandaag een borstpunctie genomen omdat er op de mammografie vlekjes te zien waren. Morgen krijg ik de uitslag.”

Ik wist niet eens dat ze een mammografie had gehad, twee weken daarvoor. Maar dat was gewoon het reguliere bevolkingsonderzoek geweest, aldus mam. Daarop waren dus vlekjes te zien. Dat had ze net voor kerst gehoord. Ze wilde haar kinderen niet met onzekerheid opzadelen tijdens de feestdagen. Pas op de dag van het biopt, 28 december, vertelde ze het. Maar het zag er niet ernstig uit, verzekerde ze ons erbij. Waarschijnlijk verkalking van wat melkklieren.

Read more

Gastblogger Inge … gaat off road

Read more...

In de tent
We gaan als een speer mijn nieuwe liefde en ik! Sinds onze eerste date, die bestond uit vier dagen Portugal, zijn we niet bij elkaar weg te slaan. Onze plannen reiken tot ver in de hemel. Die plannen bespreken we in onze 'tent'. Als twee avonturiers (of kleine kinderen, het is maar hoe je het bekijkt), trekken we 's avonds in bed de dekens ver over ons hoofd. We wanen ons dan wildkampeerders in een Afrikaanse woestijn en bespreken onze wildste reisplannen. Het eerste plan is al gesmeed...

Read more

Gastblogger Inge roept: “Off we go!”

Read more...

Kijk Sig, dit is een leukerd! Het is zondagmiddag en ik laat Sigrid mijn zojuist ontstane Tinder-match zien. “Goh, alweer een leuke match Ing? Durf je deze keer dan wél een date aan, of ga je weer afhaken na tien zinnen over de chat?”

De laatste poging

Touché. Leuk die matches, maar na een paar beleefdheden ben ik het altijd snel zat en hef ik de match op. Datzelfde geneuzel steeds. Hetzelfde gevlij over ogen en uitstraling, dezelfde vrijdagmiddagberichten: “Heb je nog leuke plannen?” Blablabla. Maar dit exemplaar lijkt anders. Ik beloof mezelf dat dit mijn laatste poging is en ik me voor één keer echt zal openstellen. Nu of nooit. All or nothing. En anders flikker ik Tinder definitief van mijn telefoon.

Read more

Gewichtige zaken, over slasaus-armen, de overgang en hét Geheim (Gastblogger Inge)

Read more...

Er moeten broodnodig wat veranderingen worden doorgevoerd.

De baan is binnen dus het is tijd voor een volgend project. En, hoe voorjaarscliché, nu is dat Project Hey Stoot! Ik heb tot half juni want dan vlieg ik met Suus naar ons favoriete stekje in Europa; Ibiza. Suus traint al maanden voor de marathon van New York die ze in november voor het KiKa fonds gaat lopen (stoer!) Dat betekent dat zij al lang zomerklaar is. Kan ik toch niet achterblijven?!

Read more

Gastblogger Inge … heeft een baan!

ingwerk5

Graag presenteer ik u ... het achterste van mijn tong!

Sinds januari zoek ik dus werk.

De statistieken tot nu toe: op zestien functies heb ik gesolliciteerd. Voor drie functies ben ik zelf benaderd via mijn netwerk. Bij zes organisaties heb ik (uitnodigingen voor) gesprekken gehad. De afwijzingen zijn shit. Je steekt veel tijd en energie in een sollicitatie. En als je wordt uitgenodigd ga je los op de voorbereiding.

Borrel erop

Maar elk gesprek is een generale repetitie voor een volgende. Dus bij een afwijzing, jammer. Borrel erop en door. Twee afwijzigen bleven echter hangen. Ik had een fijn gesprek bij een vereniging in de zorgsector voor de functie communicatieadviseur. Dezelfde dag nog werd ik gevraagd of ik voor een tweede gesprek wilde komen. De volgende dag echter, werd ik ook benaderd voor een leuke klus van zes maanden bij een multinational. Ook dat klonk interessant.

Toch wilde ik eerst het tweede gesprek van functie één afwachten....

Read more

Gastblogger Inge… is druk!

Read more...

Sinds ik weer in Nederland ben ...

Krijg ik geregeld de vragen; “Ben je weer geland? Wat doe je nu? En wanneer schrijf je weer een blog? Tijd zat toch, als 'Toos Werkeloos'?" Mooi niet dus! Toos is druk. Na terugkomst uit Afrika gunde ik mezelf de feestmaand om 'te landen'. Maar vanaf januari is het credo: baan of geen baan, bezig blijven met je derrière! Zodoende keerde ik, for the time being, terug naar mijn jeugdliefde. Op professioneel gebied dan. Twee a drie avonden per week werk ik in de horeca. En toen mijn yogastudio vrijwilligers zocht wierp ik me direct op. Tijd zat! 's Avonds onder 'de pannen' en overdag alle tijd voor sollicitaties.

Read more

Gastblogger Inge… sluit het jaar af

ing5Op 31 december 2013 hief ik, volgens Braziliaanse traditie, in het wit gekleed het champagneglas. Feliz ano novo mijn liefste! Het zou ons jaar worden. Ik zou Brazilië in mei verlaten omdat ik in Nederland wilde zijn als mijn zus haar eerste kindje kreeg. In november zou ik terugkeren naar Brazilië en trouwen met Alex zodat ik permanent kon blijven. Het hostel zou tegen die tijd de deuren openen en samen gingen we de toko runnen. Toch?

Barstjes

Na oud & nieuw moest ik, om visumtechnische redenen, Brazilië uit. Ik backpackte een maandje solo door Bolivia en Peru en keerde in februari terug naar Brazilië. Nog drie maanden hadden we samen voordat ik in mei terug ging naar Nederland. Het leven in Bonito kabbelde voort. Ik begon me wat te vervelen en er ontstonden irritaties. Alex bleek nogal jaloers te zijn en een flink ego te hebben. Ruzies uitpraten was lastig. Als ik hem ergens mee confronteerde was hij verontwaardigd omdat ik, volgens hem, een ‘te scherpe tong had’. Waarna hij weigerde de discussie aan te gaan. Niet erg constructief. Toch waren we gek op elkaar. We zouden onze strubbelingen wel oplossen.

Read more

Gastblogger Inge is Out of Afrika

Read more...

Het laatste stuk van mijn reis ging van de Victoria Falls in Zimbabwe via Botswana en Namibië naar Kaapstad.

Etosha - Kill!

Etosha - Kill!

Van Namibië wist ik niet zo goed wat ik moest denken. Ik wilde de Sossusvlei zien, maar verder verwachtte ik één grote woestijn. Saai. Dacht ik. FOUT! Namibië is één van de mooiste landen waar ik ooit ben geweest. Ik heb er de laatste van de Big Five gezien, de luipaard. De andere vier; buffel, leeuw, neushoorn en olifant kon ik aan het begin van de reis in Kenia al afstrepen.

De luipaard liet echter nog dik twee maanden op zich wachten. Maar National Park Etosha was gul en bood alles waar je bij een safari op hoopt. Inclusief luipaard!

Read more

Gastblogger Inge bezit een dodelijk wapen …

Read more...

Allemaal beestjes

Malawi wordt het warme hart van Afrika genoemd. En terecht. De mensen zijn enorm lief en niet zo opdringerig als op sommige andere plekken.

Lieve mensen in Malawi. Niets kopen, toch kusjes!

Lieve mensen in Malawi. Niets kopen, toch kusjes!

Lake Malawi is prachtig. Jammer alleen dat het hele meer vol zit met bilharzia. Een rottig klein beestje dat onder je huid eitjes legt. De reisdokter bij de GG&GD adviseerde me absoluut NIET Lake Malawi in te gaan. Goede tip dok! Het heeft alleen weinig zin om het meer te mijden als ze op de campsites hetzelfde water gebruiken voor de douches. Tel daarbij op dat het boven de dertig graden was… Dus hup, bikini aan en zwemmen met die zweetbillen. Het risico op onderhuids gekrioel nemen we maar even voor lief.

Read more

Gastblogger Inge zegt ‘nee’ tegen Chocolate Babies!

Read more...

IMG_6894.JPGEven slikken

Na Oeganda was het tijd om door te gaan naar Rwanda. Helaas maar eventjes, want Rwanda was slechts passing through. Toch waren die twee dagen genoeg om er diep van onder de indruk te zijn. Rwanda is werkelijk prachtig. Plastic tasjes zijn er verboden. Iedereen houdt zijn dorp schoon en is verplicht tot één opruimdag per maand. Het resultaat is een on-Afrikaans schoon landschap.

Read more