Blog aan mijn been

In de herfst nemen we traditioneel afscheid van de zomer.

Maar dit jaar nemen we ook afscheid van iets anders; mijn blog. Ja beste lezers, de dag die je wist dat zou komen is eindelijk hier: ik hang mijn pen aan de wilgen. Nou ja, dat had ik eigenlijk al gedaan natuurlijk, want ik schreef hier al een tijdje niet meer. Dat is jullie vast al wel opgevallen.

Maar nu ben ik dan zover dat ik het ook echt hardop zeg. Ik stop ermee. Na twintig jaar bloggen gooi ik de kraam dicht.

Ik heb als eens eerder een poging gewaagd
En nu kan ik jullie meenemen in het hele proces van stoppen (stoppen is niet eenvoudig, dat weten we allemaal, ik heb al eens eerder een poging gedaan, ik had een terugval, bla bla bla) maar laat ik het kort samenvatten: het is gewoon mooi geweest. De foto’s in de header zijn ondertussen zes jaar oud  – mensen die mij van mijn blog kennen, schrikken zich dood als ze mij in het echt zien – de kinderen worden er niet blij van dat er op school steeds ‘rare’ blogjes opduiken en de periodes dat ik verstek laat gaan, worden steeds langer. (En daar voel ik me dan weer schuldig over.)

Kortom, de blog wordt zo een blog aan mijn been en dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Samen met anderen?
Natuurlijk stop ik niet (nooit) écht met schrijven. Om te beginnen is er mijn werk: als contentmarketeer werk ik veel met tekst en daar heb ik nog steeds veel plezier in. Daarnaast kun je mij volgen op Facebook, waar ik regelmatig grappige anekdotes deel à la Puberbingo. En hopelijk kun je mij nog eens ergens anders lezen. Want  na jaren ‘voor mezelf’ lijkt het me dan wél weer leuk om mijn verhalen te delen samen met anderen. Zo af en toe en wat minder zichtbaar. Zoiets komt vast nog wel weer eens op mijn pad.

Golden oldies
Hoe ik het nu precies ga aanpakken weet ik nog niet. Ik denk dat ik mijn blog over enkele weken gewoon euthanaseer en dat ik vanaf moment blogger-af ben. En dat ik dan van tijd tot tijd nog wat golden oldies publiceer op Facebook of Instagram. En vervolgens afwacht wat er op mijn pad komt.

In elk geval wil ik langs deze weg (nu ik er nog ben) graag alle meelezers, reaguurders, lurkers, ex-vrienden en – vriendinnen, familieleden en andere (on)bekende bedanken voor de leuke jaren van meelezen, meeleven reageren. Ik heb van jullie genoten.

Tot op een andere plek.

Tagged ,

21 Responses to "Blog aan mijn been"

  • Nicky
    10 september 2019 - 07:57

    Ontzettend jammer Esther maar ook heel erg begrijpelijk! Ik las je blogs graag en ook al heeeeel lang 😉
    Ik keek de laatste tijd al vaker voor de update van Vietnam maar dacht al dat je minder tijd en puf had om het bij te houden.
    Je hebt het echt heel lang volgehouden en schreef altijd boeiend maar vooral met veel humor!

    Ik zal je missen maar kom je misschien hopelijk nog wel eens in het echt tegen 🙂

  • Esther Vuijsters
    10 september 2019 - 08:13

    Ja, die update. Die is er dus ook niet. Vanwege de meiden en de foto’s. En het voelt dan allemaal zo half: ik schrijf minder dus er wordt minder gelezen dus ga ik minder schrijven, etc. soort cirkel krijg je dan.

    Maar…. Vietnam was superleuk en een aanrader om met gezin te doen. Jij veel succes met je verhuizing Nicky!

    • Nicky
      10 september 2019 - 12:19

      Ja dat kan ik me heel goed voorstellen, ze zijn nu zo groot. Wel jammer want ik vond het kijkje in je leven altijd zo leuk maar heel begrijpelijk 😉

      Goed te horen dat Vietnam leuk was! En bedankt, nog 7 maanden en dan zijn we er weer 😉
      Als je nog wensen hebt op schattigheid gebied uit Japan dan hoor ik het wel, je hebt mijn email adres 😉

      • Esther Vuijsters
        12 september 2019 - 08:32

        Das lief maar jij hebt genoeg voor mij gedaan! Gebruik nog steeds Little Twin Star-opschrijfboekje hahaha.

  • Moi
    10 september 2019 - 08:19

    Hoi Esther,
    Heb je jaren met heel veel plezier gelezen, maar merkte ook dat de frequentie erg terugliep, dus deze beslissing komt ook niet als verrassing. Jammer dat je stopt, maar ik snap het wel, tijd voor nieuwe dingen en uitdagingen en voor de dochters rust in de pubertijd. Want die periode is voor hen ook al lastig genoeg. Heel veel succes met je werk, gezin en alles daaromheen, hoop dat ik af en toe nog es ergens wat van je tegenkom. Dank voor alle mooie blogs en de glimlach en soms traan.
    Groetjes, Moi.

    • Esther Vuijsters
      12 september 2019 - 08:32

      Jij bedankt voor het meelezen 🙂 Een van de meest trouwe lezers!

  • Me
    10 september 2019 - 08:47

    Ahhhh, jammer!! Maar ik begrijp het heel goed. Dank voor alle leuke blogs. Het was heerlijk! 🙂
    Groetjes,
    Wendy

    • Esther Vuijsters
      12 september 2019 - 08:33

      Geen dank 🙂

  • Suus
    10 september 2019 - 09:03

    Hoi Esther,

    Wat jammer, ik las je blogs vaak als tussendoortje op mijn werk en moest regelmatig miijn best doen om niet hardop te lachen. Ik snap wel dat je stopt, soms is het gewoon mooi geweest. Veel plezier met je prachtige gezin en je werk, Groet Suus

  • Esther Vuijsters
    10 september 2019 - 09:06

    Tnx Suus en Wendy en Moi: ja, klopt!
    Op FB en Insta laat ik jullie uiteraard lekker meelezen. Dat is openbaar maar wel minder vindbaar.

  • Ellen Groningen
    10 september 2019 - 12:52

    Ik snap dat je gaat stoppen. Ik heb altijd erg van je blogs genoten, vooral in de VOL tijd. Daarna kwamen er teveel nieuwsbrieven en blogs op mijn pad en las ik nog maar af en toe, maar wel met veel genoegen. En ik reageerde nog minder. Maar leuk dat je wel dingen blijft delen op fb. Dat jij op de een of andere manier zal blijven schrijven geloof ik onmiddellijk. Ben benieuwd waar het je zal brengen! Dank je voor al je blogs!! En succes bij het loslaten. Ik hoop dat je heel trots bent op wat je hebt gedeeld. Het moet een mooie gedachte zijn dat je zoveel mensen/vrouwen hebt geraakt en hebt laten lachen en genieten, zoveel jaren!!! Dat is een bijzondere prestatie. <3 <3 <3

    • Esther Vuijsters
      10 september 2019 - 13:22

      Wauw wat een mooie reactie Ellen, dank je wel! Ben zeker trots ❤️

    • Esther Vuijsters
      11 september 2019 - 23:41

      Dat is zeker een mooie gedachte Ellen, dank je voor je mooie reactie. We zie. Elkaar op fb!

  • Cien
    10 september 2019 - 18:41

    Lieve Essie, wat heb ik genoten van al je blogs.
    Lachen, een traan, herkenning…
    Bedankt.
    Succes en knuf voor de fijne tijd💖😘
    C

    • Esther Vuijsters
      11 september 2019 - 23:40

      💋

  • Kay
    11 september 2019 - 14:53

    Het komt niet als een verrassing gezien de frequentie. Ik snap het helemaal. Soms neemt het leven ons mee op een ander pad en dan passen sommige jasjes niet meer. Op z’n Marie Kondo’s; geen spark joy, dan weg ermee.
    Bedankt voor alle mooie verhalen over de jaren heen. Ik was vereerd dat ik er ietsiepietsie aan heb mogen bijdragen, voor mij het begin van mijn amateur schrijfcarrière. Wie weet tot ziens!

    • Esther Vuijsters
      11 september 2019 - 23:40

      Vast en zeker tot ziens! Had de spark bij jou wel in elk geval!!!

  • Misssannahcake
    11 september 2019 - 15:24

    OMG.. ik volg je al af en aan vanaf de papieren Viva tijd. Daar herinner ik me de eerste die me triggerde, je had nog geen kinderen en was ook niet zwanger en dat je jezelf betrapte dat op een vrijdagavond thuis blijven met een drankje en een pizza en de man ook heel leuk was. 🙂 vanaf die ben ik eigenlijk gaan volgen. De tijd bij de online Viva, de vele reacties, daarna de move denk ik naar vrouwonline en buur bloggers. Toen je eigen blog met gast bloggers als Dewi en de reizigster. De pre school en lagere schooltijd vakanties en man met kelder, bladblazer, keukenverbouwing rusland trips denk ik ook, het raam ongeluk. Het werk in de verzekeringen en t stoppen, de blog en toen de nieuwe baan. Amersfoort. Je schrijft zo grappig, zo droog. Ik begrijp ook heel goed dat t wringt wat je nu nog wel en niet kan schrijven, vanwege prive wensen van gezin misschien en dat is super nee allerbelangrijkste. En zelfde geld voor je baan/collegaas. En bloggen schijnt zoiezo minder gelezen/populair te zijn. Ja je had t al eens eerder aangekondigd en dit zat er zeker heel erg aan te komen. Toch raar hahah ik heb bewust geen facebookaccount, instagram en t lezen van blogs is ook wel misschien beetje een sneakpeek ofzo omdat je niets van mij weet. Snap t goed. Wel bedankt want dan heb ik je waarschijnlijk af aan over 15 jaar gevolgd soms 1x per maand misschien 10 min. Ofzo. En sommige hardcore volgers alhoewel ik de namen ook beetje vergeten bent. Wilde toch bij deze mijlpaal 😉 je een langer bericht terugsturen wens je en je gezin super tijd en misschien kom ik je idd online nog ergens tegen. Bedankt voor je tijd en vond je ook altijd loyaal of aardig tegen lezers. Doeg!

  • Misssannahcake
    11 september 2019 - 15:39

    Lizzy is al 16 denk ik dan volg ik af/aan al minstens 17 jaar ongelofelijk he .. wat knap dat je al zo lang schrijft/blogt! Snap de stop heel goed.

    • Esther Vuijsters
      11 september 2019 - 23:39

      Wat een mooie en lieve reactie! Zou alleen al om jou willen blijven bloggen! De column die jij beschrijft is uit 2001 dus je leest al 18 jaar! Daar zou je een prijs voor moeten krijgen! Heb je geen vriendin of Facebook? Dan kun je af en toe nog ff lekker Lurken! Ik kijk naar je uit!!!!!

      • Misssannah
        12 september 2019 - 13:18

        Man heeft facebook idd goed idee 😉

Leave a Reply