In bed met De onuitwisbare vlekken van een luipaard van Kristopher James

Iemand die koste wat het kost wil debuteren maar ondertussen worstelt met thema’s als feit en fictie, genre en de rampspoed van een schrijversbestaan.

Wat grappig dat ik dit boek hier mag bespreken! Hier, op Esthers blog. Want schreef Esther niet zelf een debuut over 'debuteren’? En stond daar niet op de achterflap ‘Esther wil een boek schrijven maar steeds als ze een goed idee heeft, komt het dagelijks leven ertussen?’

Lees hier de recensie van De ontuitwisbare vlekken van een luipaard (uitgeverij Karakter), door Kat.

Ménage à trois

De hoofdpersoon in De onuitwisbare vlekken van een luipaard, de verteller in het boek van Kristopher James, is een jonge auteur in opleiding, die samen met zijn vriend en concurrent Julian op de campus van de opleiding tot schrijvers woont. De verteller wordt verliefd op Evelyn, de vriendin van Julian en een ménage à trois lijkt onvermijdelijk. Maar dan krijgen Julian, Evelyn en de verteller ruzie en verliezen elkaar uit het oog.

luipaard

 Wie ben ik?

De verteller gaat reizen en is ondertussen op zoek naar zichzelf. Zijn doel: het ultieme boek schrijven. Maar steeds als hij wat heeft dan raakt hij het weer kwijt. (Ach, je kan er maar beter om lachen!) Letterlijk of figuurlijk. En ondertussen? Raakt de schrijver – die nogal eens van identiteit wisselt – verstrikt in zijn eigen web van leugens.

"Deze verhalen zijn allemaal waar. Ergens anders."

Gelaagdheid

De onuitwisbare vekken van een luipaard is geen boek dat  je direct ‘grijpt’. Het is geen boek dat je alles doet vergeten. Sterker nog, de sprongen die soms gemaakt worden – door de tijd maar ook in het hoofd van verteller – en alle losse verhalen maken het boek af en toe ronduit verwarrend. Maar ook fascinerend! Heeft de ik-persoon nou gewoon alle boeken waaraan hij ooit is begonnen bij elkaar geveegd of doe ik dan de literaire gelaagdheid te kort?

"Het enige wat ik nog heb zijn fragmenten. Stukken die ik op al mijn reizen, de hele wereld over en weer terug, bij me heb gedragen. Terwijl ik hier zit, in Terminal B, probeer ik die stukken aan elkaar te plakken tot iets waarachtigs."

Origineel boek

Pas toen het uit was – terwijl ik terugbladerde op zoek naar een mooie quote – kon ik met terugwerkende kracht van het boek genieten. Opeens zag ik de mooie, lange zinnen weer. Het vernuft waarmee het verhaal in elkaar zit, de cirkel die het boek vormt. James schreef een origineel boek, dat is zeker. En aan zijn creativiteit hoeven we niet te twijfelen.  Maar… je moet er wel even voor gaan zitten.

De onuitwisbare vlekken van een luipaard is uitgegeven door uitgeverij Karakter.

Foto is van Jan Hof.

Leave a Reply