Avifauna in vogelvlucht

Het was puur toeval dat ik beneden kwam in mijn T-shirt-met-vogel-opdruk.

We hadden nog helemaal geen plannen voor die dag. Alle opties waren open. Thuisblijven? Museum? Familiebezoek? Ik maakte een heerlijke latte-met-sojamelk klaar en sneed meloen voor de kinderen. Paul las de krant, de meisjes floten een liedje voor de Valkparkiet. Het was één van die zeldzame momenten dat  je stiekem hoopt dat Jo Frost je huiskamer plots binnenstapt. (Mét camera!)

Vogelnestjes

“Wat zijn vogels toch lief”, zuchtte Annabel.

“We kunnen vandaag wel naar Avifauna, daar hebben ze een heleboel vogels!”

Jaaaa!” riepen de meiden in koor.

“Moet je wel even hun haren kammen”, zei Paul, “anders gaan daar vogels in nestelen.” Ha! De eerste grap was gevallen. Een teken dat Avifauna een héél goed idee was. Snel even twitteren – als je naar een vogelpark gaat moet je natuurlijk even een tweet plaatsen – en dan:  wegwezen.

vogel4

Lunchen bij Van der Valk?!

We waren Avifauna nog niet binnen of de gevederde vriendjes vlogen ons om de oren.  Grote ijsvogels, parkieten, ara’s en tropische toekans. We zagen er zelfs kolibries! Ongelooflijk wat een kleine beestjes dat toch zijn! En wat vliegen ze bijzonder.Ik vond een grote struisvogelveer. “Hé Annabel”, zei ik “buk eens!”

Ze snapte de grap niet en boog subiet voorover.

vogel2

 

Ook veel rare vogels

Ook Lizzy kwam ogen tekort. Hierbij viel onze eigen valkparkiet in het niet. Wat een kleuren en wat een bijzondere beesten. “Wat is dat voor vogel?” vroeg ze, terwijl ze haar ogen tot spleetjes kneep.

“Dat is een steen. Doe jij je bril eens op!”

 

Annabel ziet ze vliegen

Die bril had ze sowieso nodig, want we gingen naar de grote roofvogelshow. Condors, uilen en grote gieren, van alles vloog voorbij. Annabel werd uitgekozen als vrijwilliger en ze kreeg een enorme klauwhandschoen om haar kleine armpje.

vogel7

“Er komt een grote roofvogel, die hou jij wel toch?” zei de vogeltrainer serieus. Ze wees op de condor die nog op één van de takken zat. Ik zag Annabel even slikken, ze keek inmiddels ook een beetje moeilijk, maar dapper stak ze haar arm naar voren. Er werd gefloten, de muziek ging aan en iedereen hield zijn adem in. Daar kwam iets aangevlogen... het vloog rechtstreeks naar Annabel. En … op haar arm landde een schattige kleine zonparkiet. Hilariteit alom.

vogel3

Als laatste bezochten we Lori’s landing, waar je de lori's uit je hand kunt laten eten. Ik voelde me helemaal in mijn element in mijn vogelshirt. Tot één van de parkieten het nodig vond om een poepje te doen op mijn schouder (ter hoogte van de Vlaamse Gaai).

Schijt

“Ach", zei Paul, "daar moet je schijt aan hebben.” En zo sloten we de dag af zoals hij was begonnen. Met een goeie grap.

 

En over dieren gesproken, op Vrouwonline gaat het vandaag over stekende, prikkende en zoemende exemplaren (en hoe irritant die zijn!). Klik hier.

 

5 Responses to "Avifauna in vogelvlucht"

  • Ilse
    19 augustus 2013 - 08:58

    Grappig blogje weer!!

  • Soxx
    19 augustus 2013 - 19:37

    Leuk hoor! ben er vroeger erg veel geweest (wij konden, vroeger, vanuit het zwembad dat ernaast lag, door een gat in het hek in Avifauna komen; alleen gingen we dan vooornamenlijk naar de speeltuin) en ook met mijn ouders kwam ik er geregeld. Maar als ik het weer zo lees, klinkt het weer heel leuk! erg geschikt voor een vogelliefhebber, zoals jij bent!

    • esther
      19 augustus 2013 - 19:39

      Precies! En de speeltuin was ook weg leuk!!

    • Thirtysomething
      19 augustus 2013 - 20:43

      Haha sox, good old memory!!
      Je kon ook via de paarden binnenkomen.

  • Lizzy spoorenberg
    23 augustus 2013 - 21:06

    Tuffy begon al te krijsen toen ik de foto’s liet zien!! 😉
    Leuke blog

Leave a Reply