Annabels toekomstdroom valt in duigen

“Ik weet al drie dingen die ik later ga doen”, zegt Annabel. “De eerste ben ik vergeten.”

Liz kijkt op van haar boek. “Dat schiet dan lekker op”, mompelt ze.

Maar Annabel laat zich niet uit het veld slaan. Haar hoofd zit vol creatieve ideeën en die wil ze graag met ons delen. ‘De eerste’ is ze dan weliswaar vergeten, de andere twee heeft ze nog wel paraat. Eentje springt eruit. Ze wil een tijdschrift maken met bewegende beelden.

Klinkt Harry Potter

Liz merkt – inmiddels weer lezend – op dat ‘dat’ dan wel een heel duur tijdschrift zal worden. “Want de kosten om zoiets te maken zijn heel hoog.” (Liz weet dit soort dingen sinds ze CEO van de Loomclub is geweest.)

Annabel denkt hier even over na.

“Dan maak ik het tijdschrift heel duur.”
“Dan koopt niemand het.”
“O, dan maak ik het juist heel goedkoop.”
“Ja. En dan heb je geen geld om te de mensen te betalen die het moeten maken.”
“De mensen moeten gratis voor mij werken. Of ik vraag alleen maar kinderen.”

#heelzwaarleven

Liz legt haar boek weg en zucht. Hashtag-heel-zwaar-leven noemt ze dit soort gesprekken met het onwetende zusje. “An. Niemand gaat zomaar gratis voor iemand werken. Mensen móeten niks. Slavernij is afgeschaft in achttien-zoveel.”

Annabel kijkt teleurgesteld naar mij. “Is slavernij afgeschaft?”
Ik knik. "En kinderarbeid ook."

“Goh", zegt Annabel. "Wat jammer.”

Er staat een nieuwe blog op Libelle. Foto-header heb ik geleend hier.

3 Responses to "Annabels toekomstdroom valt in duigen"

  • dine
    11 maart 2015 - 09:59

    Wat zjin het , beide, toch lekkertjes die meiden van jou !! 🙂 🙂

  • Esther Vuijsters
    11 maart 2015 - 10:04

    Tja… Dine 🙂 Maar als ze ziet hoe ze met hun moeder omgaan dan is het wel begrijpelijk dat ze denken dat slavernij nog heel normaal is 🙂 🙂

  • Inge
    11 maart 2015 - 10:47

    Ruilhandel, ik kaartte het gister ook al even aan 😉

Leave a Reply