50% kind, 50% vrouw, 101% puber?!

Ik loop met Liz in de stad.

Feestelijke etalages, lichtjes en grote kerstbomen. Op het plein staat een poffertjeskraam en de zoete lucht doet ons watertanden. Maar we hebben geen tijd want we hebben een missie: kerstkleren kopen. Voor Annabel zijn we al klaar, voor Liz is het lastiger. Ze heeft een andere (lees: duurdere!) smaak en ze is al zo groot. 50% kind en 50% dame, samen: 101 % puber. (1% ongeleid projectiel) En dat merk je niet alleen aan de kledingmaat.

Uncool

Inmiddels hebben we een schitterend lang vest voor haar gekocht - behoorlijk kerstig want soort jurk - en een nieuwe broek. Nu nog een topje. Dat moet niet dít zijn, maar wel dát, en ook nog zus, maar niet zo. En ondertussen staat ze met een ander vest in haar handen. "Deze is écht ziek vet!" En misschien moet ze ook wel een trui. Want ja, die ene, die zwarte weet je wel, die is echt volkomen uncool.

Onzekere puber?!

“We gingen kérstkleren kopen, weet je nog?” zeg ik geïrriteerd. “ Hou eens op met er van alles bijvragen. Het budget voor Andere Kleren is al op.”
(pruilend) “Maar ik heb niets. Ik heb maar twee leuke jasjes.”
“Liz, je hebt een heleboel kleren, maar je trekt ze niet aan. Je trekt alleen maar aan wat je net nieuw hebt en dan wil je weer iets nieuws. Daar begin ik flink van te balen.” - Zucht! Veel te warm in deze winkel,  en die harde muziek, ik moet eruit, eruit! Hijg! -
“Ja maar…”
“Kap eens met dat gemaar, we gáán niets anders kopen.” Nijdig doe ik een stap naar voren. Dat gezeur altijd.
“Nou hoor", klinkt het sip achter me. "Daar kan ik niets aan doen. Ik ben ook maar een onzekere puber.”

Diva gedrag

Verbaasd draai ik me om. O? Normaal reageert ze op het woord ‘puber’ alsof ze door een bij gestoken is, en nu opeens is het een excuus voor haar Diva-gedrag? Interessant.

“Ga je jouw vermeende puber-zijn nu als excuus gebruiken om je zin te krijgen?”
(Schouderophalend) “Nou, jíj schrijft er blogs over. Dat ik een puber ben. Dan moet ik me ook er maar naar gedragen. Toch?”

Daar komt een blog van

De rij is ondertussen doorgeschoven en ik sta voor de kassa. Ik reken een nachthemd voor Annabel, een paar sokken én het extra vest voor Liz af. Met een schuin oog kijkt mijn dochter toe hoe ik het vest in de tas stop. “Je begrijpt dat ik hier morgen een blog over ga schrijven?” zeg ik, met opgetrokken wenkbrauwen.
“Doe maar", zegt Liz nuffig. "Dan kan ik het lekker als excuus blijven gebruiken.”

“Ach ja,” zei Paul toen ik hem het verhaal vertelde. “Zo help je elkaar he?”

Tagged , , ,

7 Responses to "50% kind, 50% vrouw, 101% puber?!"

  • Scooter
    15 december 2014 - 12:17

    hahahahahahahahaha … lig hier in mijn eentje in een deuk. Heerlijk, zo’n puber! Zij wil tenminste kleren kopen. Mijn jongens willen het niet, maar groeien ondertussen overal uit.

  • Eline
    15 december 2014 - 12:29

    Herkenbaar 🙂 Lekker uitgekookt (van beiden)

  • dine
    15 december 2014 - 14:38

    oei dat begint moeilijk te worden, het bloggen over haar….zo meteen heb je een echte drama queen in huis….:-)

    • Esther Vuijsters
      15 december 2014 - 14:49

      Zometeen??! (trekt wenkbrauw op 🙂 )

  • Esther Vuijsters
    15 december 2014 - 15:15

    Scooter, maar zij wil er een beetje teveel 🙂 (En te vaak!)

  • Brie S
    16 december 2014 - 08:37

    LOL 😀

  • Tanja
    18 december 2014 - 12:37

    Hahaha heerlijk weer! Tja Esther, als moeder moet je de grenzen aangeven! Maar dat is soms heel moeilijk, ik weet het.Zij heeft haar taak als puper, jij je taak als strenge moeder. Ik noemde mezelf een loeder van een moeder als de dochters over de grens dreigden te gaan! :-)En dan wisten ze precies wat ik bedoelde en dat ze iets uit hun hooft konden zetten 😛

Leave a Reply