50 Days of Grey

Morgen is het D-dag.

Of eigenlijk K-day. Waarbij de K niet staat voor: Scheldwoord, maar natuurlijk voor: Keuken. Want morgen is het zover. Na tien weken (!) verbouwen wordt eindelijk de keuken afgemaakt.

Keukenlinie

Begin januari marcheerden ze binnen. Mannen met baarden. Ze kwamen, zagen en begonnen te beuken. Ik had afwisselend hoofdpijn en hoestaanvallen en het kan geen toeval zijn dat ik, daags na het neerstrijken van het stof, nog steeds keelpijn heb. Gisteren zat één van de parkieten lekker te fladderen in het zonnetje. Het was alsof er zak Knauff werd leeggeschud.

“De verbouwing duurde op de kop af 50 dagen! Soort 50 days of grey, dat was het!”

Nadat alles tot op de bouwstenen was kaalgeslagen, begon men met het storten van de vloer. En net toen ik dacht dat we het ergste hadden gehad, gingen de schilders met hun schuurmachines aan de slag. En toen – na héél veel stofzuigen en dweilen - alles klaar was…. was er geen keuken.

Mantelzorg & magnetron

Evengoed, het is – nu al – prachtig. De terrazzovloer glimt als een spiegel, al het schilderwerk is heerlijk fris (de kleuren zijn echt super) en sinds vorige week kan ik weer koken. Na weken mantelzorg & magnetron is dat echt een verademing. Net als afwassen in de gootsteen in plaats van in de badkuip. Even maakte het niet uit dat mijn keuken momenteel slechts bestond uit een aanrechtblad en een fornuis. Ik was dit weekend zielsgelukkig.

“Het ergste? Het verven van de trap. Niet naar 'safe haven' boven kunnen vluchten.”

Maar nu nadert de ontknoping. En ik zal eerlijk zeggen, we zijn er allemaal ernstig aan toe. Want ik kan dan wel weer koken, ik word echt gek van de zooi in de woonkamer. Het ontbijtbuffet op de kast was even leuk en de koelkast in de woonkamer is bést gezellig, maar nu wil ik ruimte. Ik wil keukenkastjes waar ik mijn spullen in kwijt kan en ik wil een schoon glas kunnen pakken als ik het nodig heb.

Uit je pan

Gisteren heb ik met Paul een nieuwe pannenset gekocht. Dat was echt lachen. “Vier pannen?” riep hij verbaasd, bij het zien van de set. “Zóveel heb je er toch niet nodig?” Alsof we elke avond een avondschotel maken. Nee, dáár heb ik natuurlijk geen nieuwe keuken voor. En terwijl Paul nog wat napruttelde over 'een klein pannetje voor de pindasaus' scheumde ik alweer rond, opzoek naar meer leuks!

Rust & regelmaat

Naast nieuwe pannen kochten we ook een bestekset en we kunnen niet wachten om de nieuwe keuken morgen in te richten. Volgens Paul heb ik woensdag last van een empy nest syndroom na al die weken koffiezetten voor ‘de mannen’. Persoonlijk denk ik dat het wel meevalt. Ik heb nu al zin in de rust en regelmaat.

Geen empty nest syndroom

Kortom, ik ben reuze benieuwd morgen. En ik ben niet bang voor het empty nest syndroom want ik heb alweer een nieuw project op stapel staan. Het voorjaar komt eraan, ik moet nodig gaan lijnen. Paul kijkt me een beetje vreemd aan, wanneer ik hem deelgenoot maak van mijn voornemen.

“Nou ja!” zegt hij. “Heeft ze een nieuwe keuken, gaat ze niet meer eten!”

Houd mijn blog in de gaten voor voor/na foto's deze week!

4 Responses to "50 Days of Grey"

  • DeniseM
    23 februari 2015 - 14:10

    Succes! Ik proef voor mijn gevoel nóg stof in mijn keel als ik terugdenk aan die verbouwingen met mijn ex. Hopelijk is het snel voorelkaar!

  • gjans
    23 februari 2015 - 19:49

    😉 Paul heeft een punt!

  • Esther Vuijsters
    24 februari 2015 - 08:42

    Eg nie 😉

  • Nicky
    24 februari 2015 - 13:51

    Tien weken is ook echt een hele lange tijd, ik kan me goed voorstellen dat je het nu echt zat bent.
    Ik ben reuze benieuwd naar de foto’s, spannend!

Leave a Reply