Leg weg die smartphone!

Soms kun je tijdens het lezen van een nieuwsbericht zomaar worden overvallen door een heftig ‘oeps’-gevoel. Omdat je jezelf op een negatieve manier in het artikel herkent. Of omdat je je betrapt voelt.

Wat geven ze mee
Dat laatste overkwam mij toen ik een artikel las over het smartphone gebruik van ouders en de reactie hierop van jongeren. Een eyeopener: we verwijten de jeugd dat ze vastgekleefd zitten aan hun telefoontjes, we waarschuwen ze voor de gevaren van appen op de fiets en manen ze het toestel op te bergen als we gaan eten. Maar geven we ze van huis uit eigenlijk mee als het gaat om smartphonegebruik?

40% jongeren maakt zich zorgen
Niet veel goeds, als we het onderzoek van de Nationale Academie voor Media en Maatschappij moeten geloven. Ruim veertig procent van de jongeren maakt zich zorgen over het telefoongebruik van hun ouders. Ouders kijken te vaak op het scherm, zijn aan het appen terwijl ze zeggen te luisteren en niet zelden checken ze snel even een e-mail tijdens het eten. En een op de drie jongeren zegt zelfs dat ouders soms bellen of appen achter het stuur.

Oeps! Dacht ik!
‘Oeps’, dacht ik toen ik dat las. ‘Dubbel, trippel oeps!’ Ik app weliswaar niet achter het stuur (alleen als ik voor het stoplicht sta, wat me evengoed regelmatig een boze blik van één van de meiden oplevert) maar op alle andere punten moet ik helaas schuld bekennen. Hoe vaak ik niet roep: ‘Even dit berichtje afmaken’. Of: ‘Hm? Ja, ik luister wel’, gevolgd door: ‘Sorry, mama moet even deze e-mail lezen/iets opzoeken/een appje versturen!’ Alsof het feit dat mijn kind iets wil vertellen niet belangrijker is dan de vraag hoeveel procent amandel er nou eigenlijk in amandelmelk zit.

Met enige gêne
Als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat mijn telefoon altijd naast me ligt. En als hij geluid maakt, dan kijk erna. 32% van de jongeren vraagt hun ouders wel eens de telefoon weg te leggen. Met enige gêne denk ik terug aan de meivakantie toen mijn jongste zei: “Ik vind het zo fijn dat de wifi het hier niet doet, dan hebben we tijd voor spelletjes!” Oké, vijf minuten daarna mopperde ze over het feit dat ze haar snapreeksen niet bij kon houden, maar eerlijk is eerlijk: ze had een punt. Mama heeft  misschien geen snapreeksen, maar wel een heleboel andere digitale valkuilen.

Ik schaam me ...
Zoals ik al zei, een eyeopener, dat onderzoek. Ik schaam me diep. En dat ‘oeps’-gevoel ga ik zeker vasthouden. Mijn mobiel gaat op stil en af en toe laat ik hem gewoon in mijn tas zitten. “De discipline om niet steeds te kijken, is iets dat je moet oefenen”, zegt Remco Pijpers van online kennisinstituut Kennisnet. Jongeren leren dat op school, maar ook van hun ouders. Maar dan moeten ze dus wél het goede voorbeeld krijgen.

Het is ook irritant
En laten we eerlijk zijn, het ís toch ook irritant als je met iemand praat, die tussendoor steeds op zijn of haar telefoon kijkt? Of dat nou een kind of een volwassene is, dat maakt hierbij eigenlijk helemaal geen verschil. Aandacht voor elkaar. Kom op, weg die telefoon! We gaan weer spelletjes doen!

One Response to "Leg weg die smartphone!"

  • Corine
    17 juli 2017 - 20:34

    Tijdens het eten is voor mij echt taboe, ook voor mij. De ellende is dat mijn werk ervan uitgaat dat ik 24/7 kijk. Ik heb net 2 uur niet gekeken en de werk-app staat weer helemaal vol.:-(

Leave a Reply