Back from Le Boat: hoe was het?

Alweer een paar dagen terug van ons Franse vaaravontuur met Le Boat.

En hoe het was? Echt super! Ik had niet verwacht dat het zo leuk zou zijn!

Om te beginnen was de boot geweldig. Behoorlijk groot, met badkamer en al. Natuurlijk, het blijft een beperkte ruimte maar dat is dan ook meteen de charme van het leven op het water. Het was … knus. En de kajuit bood ruimte genoeg om ’s avonds met z’n zevenen hints te spelen, dus we hadden niets te klagen.

Niets te klagen

Er was sowieso weinig te klagen. We hadden een hoop lol, de kinderen waren lief (slechts een enkele keer le bec op le boat) en de eerste paar dagen was het fantastisch weer. Eén dag regende het (wat dan ook wel weer grappig was, vooral toen we door de regen naar een restaurant op een berg liepen dat uiteindelijk dicht bleek te zijn net als zo ongeveer alles op onze route). Voor de rest was het tamelijk Hollands: wolkje, zonnetje, buitje.

“Ah. Er komt weer een versmalling. En het is jouw beurt. Als je de kant raakt, kost het je een leventje!”

Leuk gezelschap

Ik las slechts een half boek uit. Dat lag niet aan het boek maar aan het gezelschap. En aan de boot. Beide waren boeiender dan het boek. En als je de hele dag voor koffie, broodjes en kampvuur zorgt (en tussendoor af en toe moet helpen sluisje-varen) dan houd je niet zoveel tijd over. Het was heerlijk bezig-zijn op de boot (mijn bootnaam was Matroos Dekzwabber, die had ik ook zeker verdiend!). Bovendien waren we ook erg druk met op le dek van le boat met le vin.

“Jongens, een lage brug. Allemaal staan. Wie het eerst gaat zitten is chicken!”

Naast hints speelden we Black Stories (raadsels waarbij het gezelschap een moord moet oplossen) en we bedachten onze eigen variant van Moord op Le Boat (die bijna werkelijkheid werd toen we langs een soort aflevering van Penoza voeren compleet met hoeren en politie) waarna de kinderen opeens niet meer zo happig op hun bed waren, die avond.

“Lekker he, dat boegwater!”
“Yo pappa, dat is de antiklit die mama in mijn haar spuit.”

Koffie op het dek

Het mooiste was ’s ochtends wakker worden met koffie op het dek. In het zonnetje, in de natuur (uitkijken dat je niet overboord ging, want het dek was soms nog glad van de ijzel). Ijskoud, maar zo prachtig! We zagen heel veel roof- en andere vogels, een bever en zelfs een aantal exoten (zie quote hieronder). De avonden waren trouwens ook mooi, met kampvuur en de braai (aan boord!). Nog nooit zoveel hamburgers gegeten als die week.

“Kijk, een éénogige krokodil!”
“Ik zie alleen een gele tennisbal in het water.”
“Spelbreker.”

Lief logboek ...

Voor de rest kan ik alleen maar zeggen: je had erbij moeten zijn. Ik hield dan wel trouw het logboek bij (“Lief logboek ....”) en het staat vol met vele grappen, maar de meeste zijn te flauw om hier te herhalen. Doe ik dus maar niet. Ik sluit af op een beter manier: heb je de kans, ervaar het dan zelf. Zo’n mini-vaarvakantie op het water is echt heel rustgevend.

Ik heb er in elk geval van genoten!

Leave a Reply