Ik wens, ik wens …

Nog steeds geen wifi.

De laptop ligt al dagen ongebruikt in de kast. Liz is haar kamer gaan opruimen. Annabel en haar vriendinnetje drinken thee. Op het labeltje van het theezakje staat een vraag: “Wat zou je doen als je drie wensen had?”

“O, dat weet ik wel! Sowieso snoep!” roept Annabel. “Koekjes, een hele berg!” vult haar vriendinnetje aan. “Nou,” moedig ik de meiden aan, “je hebt drie wensen. Je hebt er nu één aan eten uitgegeven. Ik ben wel benieuwd wat verder te wensen hebben.”

Betere wens ...

Er wordt diep nagedacht. “Eigenlijk”, zegt Vriendinnetje, “wil ik helemaal geen koek. Ik heb veel liever dat mijn moeder een verblijfsvergunning krijgt.” Annabel knikt. Dat is absoluut een betere wens. “Snoep hoef ik ook niet”, zegt ze. “Ik eh…. Ik wens dat IS ophoudt.”

Interessant gesprek

Met belangstelling volg ik het gesprek. Twee wensen zijn vervuld. En zo te horen, zijn we er nog niet. Ik ben benieuwd wat de dames nog meer bedenken.

Onderhandelen met IS

Over de volgende wensen wordt goed nagedacht. Er wordt zelfs onderhandeld. “Als jij dan IS doet,” zegt Vriendinnetje, “dan wens ik een medicijn tegen kanker. Mag je ook meer wensen wensen?” Ik schud mijn hoofd. “Dat dacht ik al.”

Een lot uit de loterij

Annabel is aan de beurt. Haar volgende wens gaat over geld. “Ik wens dat ik geld win in de loterij.” Ik probeer me te beheersen, maar het lukt niet. “Wens dan gewoon veel geld”, zeg ik een beetje ongeduldig. “Straks win je vijftig euro in de loterij, dat schiet niet op.” Annabel knikt. Goeie suggestie. “Ik wens een paar miljoen. En dan geef ik de helft aan een goed doel. Aan Kika.” Vriendinnetje reageert door te zeggen dat zij al een medicijn tegen kanker gewenst had. Annabel: “Ach, dan zoek ik wel een ander goed doel.”

Olympische spelen

Goed. Twee wensen vergeven, nog één per persoon te gaan. Vriendinnetje – vervend wedstrijdzwemmer - is de eerste die het weet: “Ik wens dat ik meedoe aan de Olympische spelen!” Ik knik waarderend. Mooie wens. Persoonlijk, maar niet hebberig.

Niets aan

Annabel is er nog niet uit. “Ik kan wel wensen dat jij nooit doodgaat”, zegt ze tegen mij, “maar dat wil je misschien helemaal niet. En dan ga ik dood als ik oud ben en dan leef jij nog, dat is niks aan!” Weer knik ik. Inderdaad, dat is niets aan.

Gezonde wens

“Ik weet het,” zeg Annabel tenslotte, “ik wens dat ik heel gezond blijf!” Vriendin knikt, die vindt dat ook wel een mooie wens. “Had jij dat niet ook liever willen wensen?” vraagt Annabel voor de zekerheid. “Ach nee”, zegt Vriendinnetje. “Als ik naar de Olympische Spelen ga, dan ben je ook heus wel gezond.”

Ik weet wat jij wil

“Mama”, zegt Annabel als ik wil opstaan om nog een kopje thee in te schenken, “jij hebt nog geen wensen gedaan!” Ik lach en zeg overdreven toegewijd: “Ik heb alles wat ik wil, ik heb niets te wensen.” Maar daar trapt Annabel niet in. “Ik weet jij wil mama, iets dat je écht graag wil.” “Wat dan?”

“Wifi”.

Tagged , ,

3 Responses to "Ik wens, ik wens …"

  • leeuwtje (Gea)
    9 juli 2016 - 23:26

    3 wensen. 🙂
    Van de ene kant best veel.
    Maar als je eenmaal aan wensen bent, lijkt drie wensen al snel te weinig.
    Denk dat mijn 3 wensen worden:
    – dat ik kan worden verlost van mijn pijnen en beperkingen.
    – gelukkig leven voor mijn dierbaren en mezelf.
    – hoef geen miljoenen, maar geen geldzorgen meer zou heel prettig zijn.

  • Tanja
    11 juli 2016 - 22:22

    Is als eerste wensen dat ik 100 wensen mag doen vals spelen?? 😉 Maar mijn wensen zeg ik niet hardop, dan komen ze niet uit! Wel hadden Annabel en vriendin hele mooie wensen vind ik!

  • rebels
    19 juli 2016 - 10:06

    Als je gezond bent, heb je 100 wensen, zo niet dan heb je er maar 1…
    (geldt gelukkig niet voor mij, maar ik kan wel in één seconde 3 mensen noemen die ik gezondheid wens)

Leave a Reply