Afsluiting van het schooljaar: het (voorlopig) advies en het rapport

De vakantie nadert en dat betekent: afsluiting van het schooljaar.

Liz haar proefwerkweek zit erop en Annabel heeft inmiddels haar voorlopig advies te pakken. En nu wéét ik dat de meiden uit hetzelfde nest komen (ik heb ze tenslotte zelf op de wereld gezet), toch worden de verschillen tussen hen almaar groter.

Nét géén tien

Zo mopperde Liz bij de afsluiting van haar eerste gymnasiumjaar over haar cijfer voor Latijn. Madame had een 8,5 gescoord en nu was haar gemiddelde van een 9,7 naar een 9,4 gegaan, waardoor ze net geen tien op haar rapport kreeg. Ik zei nog: cijfers worden niet eens afgerond dus een tien had je evengoed niet gehad. Maar een 9,4 was toch echt wel minder dan een 9,7. En er waren twee kinderen die een hoger cijfer hadden, dat vond ze ook al niet zo tof.

Druk maken

Je kan je er maar druk om maken. Het kind heeft een rapport met één acht-komma-zoveel en de rest is 9+. Ze heeft keihard gewerkt en ik ben natuurlijk reuze trots. Nu zij zelf nog.

Cito-scores

Annabel daarentegen maakte zich veel minder druk. O ja, ze was gespannen voor haar adviesgesprek want ze wil heel graag naar de MAVO en dan moet je toch wel een bepaalde score op je Cito hebben. En haar cijfers zijn zo wisselend als het weer, dus dan weet je het wel. Evengoed had ook zij weer erg hard gewerkt en de concentratietraining die ze had gevolgd, leek te hebben geholpen. Ook op haar was ik trots!

Hoe gaat het?

En hoe gespannen ze ook was, ze ging met heel veel plezier naar het adviesgesprek. En toen juf vroeg: “Zo Annabel, hoe gaat het nu met jou?” Antwoordde ze: “Goed!” Juf: “En wat gaat er dan zoal goed?” Annabel: (verbaasd) “Nou… gewoon… mijn leven!”.

Huppeltje

Haar advies werd uiteindelijk (dik) MAVO en huppelend verliet ze de lerarenkamer. “Wat een fijne dag”, zei ze onderweg naar buiten. Het begon (natuurlijk) weer te regenen.

Maar dat merkte ze niet eens.

2 Responses to "Afsluiting van het schooljaar: het (voorlopig) advies en het rapport"

  • Tanja
    11 juli 2016 - 23:47

    Hahahaha, zo verschillend als jij heb ik ze niet maar toch heel verschillend! De oudsten lijken uiterlijk op mijn man maar innerlijk op mij 🙂 En met de jongste is het precies omgekeerd, die denkt en redeneert precies als mijn man, 4 handen op 1 buik. 😉 Maar wat een cijfers heeft Liz en zo jammer dat ze daar niet tevreden mee is! Ze moet juist genieten van zoiets, ze heeft er hard voor gewerkt. Heel erg knap hoor 🙂 Wat is Bel toch heerlijk optimistisch en blij!
    Liz en Bel, gefeliciteerd met jullie rapport en advies en Esther en Paul met zulke kinderen! 🙂

  • KarinH.
    13 juli 2016 - 12:22

    Wat fijn. Heerlijk zo’n huppelend en fladderend kind, heb er ook zo één. Fijn om de dingen anders te bekijken en uit te leggen, kan daar echt vrolijk van worden.

Leave a Reply