Nee, echt romantisch vind ik dat niet!

Andere collega’s, sportieve hobby’s en veranderende interesses.

Sinds ik een nieuwe baan heb, ontdek ik een hele andere kant van mezelf. Leuk vind ik dat. Interessant ook. Maar het is wél opvallend dat die kant van mij minder grappig is. Ik merk het aan het aantal blogs en (afnemende) vermogen om ergens een leuk verhaal in te zien.

Van de slechte grappen

Op het werk sta ik inmiddels bekend als ‘die ene van die slechte grappen’, zoals die ene keer dat ik aan iedereen ging vragen wat er ook alweer was op 21 september – “Want ik ben het even vergeten” – net zo lang tot iemand het voor me ging opzoeken en er achterkwam dat het Wereld Alzheimer Dag was.  Slechte grappen zijn óók leuk hoor, daar niet van, maar eerlijk is eerlijk, er is dan toch wel sprake van een soort humor-inflatie.

Opzoek naar onderwerp

Maar goed, ik wil natuurlijk niet helemaal van de radar verdwijnen - blogtechnisch en als uw columniste -, dus as we speak ben ik naarstig opzoek naar nieuwe, leuke onderwerpen. Annabel bijna jarig, ik heb nieuwe wimperextensions, met het kwartelkuikenkwartet (leuk scrabblewoord) gaat het goed en met Liz haar knie gaat het nog steeds lekker. Hardlopen gaat nog ook nog steeds goed, we zitten inmiddels op ruim zes kilometer.

O ja, hardlopen!

O ja, dat hardlopen. Daar moest ik het nog even over hebben! Paul heeft namelijk bedacht dat ‘wij’ (zoals in: hij en ik) sámen gaan lopen. “Jij wil toch altijd samen dingen doen?” zei hij, toen hij mijn ietwat geschrokken gezicht zag. Werkelijk! Hoe krijgen die mannen het toch altijd voor elkaar om precies de goede dingen aan een verkeerde situatie te koppelen!? Ja, ik wil dingen samendoen. Maar dan denk ik eerder aan iets met gezellig/ romantisch en hapje/drankje. Niet aan naast elkaar gaan lopen hijgen en zweten, terwijl ik met een paars aangelopen gezicht langzaam doodga.

Moet je dat niet even opbouwen?

"Kunnen we een beetje kletsen", zegt hij ook nog. Pfff. Alsof ik daar dan ádem voor hem?! Serieus. Ik probeerde er nog onderuit te komen door te zeggen dat hij eerst moest gaan trainen, niet ineens zes kilometer moest gaan hardlopen, maar daar wilde hij niets van weten. Voorspel aju, gewoon gáán met die banaan. Dus. Nu gaan we vanavond samen hardlopen.

Zichzelf

Ach ja. Mijn grappen mogen dan een beetje opgedroogd zijn, en mijn onderwerpen ver te zoeken, mijn man is gelukkig volkomen zichzelf gebleven.

En aldus is zo’n blog dan toch ook weer snel geschreven. (En als het goed is wordt hij nog vervolgd ook!)

3 Responses to "Nee, echt romantisch vind ik dat niet!"

  • Esther Vuijsters
    17 juni 2016 - 20:56

    Maar goed. Hij liep me er gewoon uit dus 🙂

  • Esther Vuijsters
    17 juni 2016 - 20:58

    Dat wil zeggen, we liepen vijf kilometer en weg gingen ‘versnellen’ aan het eind. Daar ben ik niet zo goed in geloof ik, haha. Evengoed wel de vijf gelopen. En Paul haalt beter adem dan ik, dat had ik ook al snel door. Daar moet ik eens wat mee doen.

  • Ellen
    17 juni 2016 - 21:50

    Whahahaha die 21 september grap vind ik geweldig!!

    En het is echt niet eerlijk dat hij eerst al hiermee komt en dat samendoen noemt en dan vervolgens zonder trainen jou er gewoon uit loopt! Heeft hij wel eens van galant zijn gehoord? Wel handig dat je merkt dat je iets met je ademhaling kan verbeteren!

Leave a Reply