Alanya 2016: all friends!

Ik ging verkouden weg en kwam kotsend terug. Daartussen had ik een heel fijne vakantie!

Wat een mooi land, dat Turkije, en wat een fijne mensen. Niet dat ik nou zoveel van het land heb gezien, maar als het elke dag achtentwintig graden is en ik heb de beschikking over gratis cocktails, dan vind ik het al snel een mooi land. Met fijne mensen. Trouwens, tijdens zo'n transfer van vliegveld naar hotel zie je ook best wat. Toch?!

IMG_5298Expo: laat maar zitten

Niet dat we alleen maar op het park zaten, welnee, we hebben toch zeker wel wat ondernomen. Een heuse excursie! Vet genaaid, want het zou maar veertig minuutjes rijden zijn naar de Expo 2016 Antalya, maar ja, de agent zei er niet bij dat we eerst nog anderhalf uur langs diverse resorts zouden roken. Tip: vertrouw nooit een Belg in Turkije, of vraag in elk geval goed door. Aan de andere kant: een beetje naaien hoort er op vakantie natuurlijk wel bij. Evengoed, voor die Expo hoef je niet te gaan.
#boring

"Willen jullie wat drinken? Ik trakteer" #allinclusive

Wel doen: de bazaar!

Nee, de echte cultuur vind je natuurlijk op de Bazaar, waar Turkse verkopers je zo ongeveer hun winkel in sléuren. We namen de bus naar de stad Alanya en we waren er de enige toeristen. Ken je die scène in Het Parfum waarin Grenouille sterft doordat hij wordt opgevreten door de mensenmassa? Dat ja.

My friend!

Maar Paul had het trucje al rap door. Binnen no time noemde hij alle verkopers ‘my friend’ en hing net zulke kulverhalen op als de marktmannen, die daardoor zelf volledig de draad kwijtraakten en alleen nog maar hoofdschuddend zeiden dat ze zijn bod écht niet konden accepteren. Om het vervolgens dan toch te doen. Na een tijdje kwamen er geen verkopers meer op ons af. Rust.

40% minder boekingen?

IMG_5106En die rust was heerlijk. Het was sowieso rustig, ook op het park, 40% minder boekingen dan andere jaren rond deze tijd, las ik ergens op Twitter. In dat dezelfde bericht stond overigens ook dat het aanhoudend slechte weer in Nederland ervoor zorgde dat de negatieve spiraal werd doorbroken. Kennelijk zijn we banger voor slecht weer dan voor aanslagen. Raar volkje.

Onrustig?

Van dreiging of angst voor aanslagen was overigens verder weinig te merken. Behalve dan die keer dat er twee helikopters pal boven ons park bleven cirkelen (met veel lawaai), toen merkte je toch iets van onrust. Iedereen keek omhoog en overal hoorde je ‘dit vind ik toch niet fijn hoor’ en: ‘beangstigend’. Gelukkig gingen de helikopters weer weg, ze bleken onderdeel van een of andere reclamestunt.

Ik: "Ik heb wel zin een biertje!"
Paul: "Ja! Ik heb ook wel zin in acht biertjes!"

Sylvia Witteman

Na zes dagen zwembad, zon, lekker eten en heerlijk hangen was het alweer tijd om te vertrekken. “Weer thuis. Kut”, twitterde Sylvia Witteman vanuit het vliegtuig, een paar stoelen achter mij (zo leuk om haar columns te volgen terwijl ze een paar kilometer verderop zat), en daarmee vatte ze het zo ongeveer wel samen. Kut. Holland. Balen. Slecht weer. Geen vakantie.

Puber: "Nee hè! Morgen begint de ellende van mijn leven weer!"

Heus wel wat gezien!

Heus wel wat gezien!

Bitterbal?

En zo kwam het dat ik vanochtend ineens brakend boven de WC hing. Een verlate reactie op het Turkse eten? Kotsen van ellende want weer thuis? Of toch gewoon een verkeerd gevallen bitterbal, gisteravond bij de buren? Wie zal het zeggen, ik voel me nu in elk geval weer oké.

Gelukkig maar want ik moet een koffer uitpakken. Er wacht een was op mij. Aan de slag, het wandelt niet vanzelf schoon terug in de kast. (Zoals Sylvia zou zeggen: "Iemand moet het doen!")

Later!

 

 

Tagged

2 Responses to "Alanya 2016: all friends!"

  • gjans
    1 mei 2016 - 15:34

    😉

  • Tanja
    2 mei 2016 - 10:30

    Ach, het word hier nu ook mooi weer dus dat valt dan weer mee 🙂 Ik vroeg me ook al af waarom nu zoveel mensen last minute wel durfde te boeken. Idd raar volk! En volgens mij ben jij niet dol op Turks eten 😉

Leave a Reply