Jobcoaching Lizzy

Mijn dochter wil chirurg worden. En rijk. En ze wil een man die altijd lief is, die gezond kookt en die haar begrijpt (+ nog een paar onhaalbare dingen).

Ik heb haar aangeraden om plastisch chirurg te worden. Want rijk + chirurg = plastisch chirurg.

“En die man?”
“Die moet je dan kopen.”

(Laten we eerlijk zijn, die combinatie die zij wil komt in het wild niet voor.)

Toen ik uitlegde wat een plastisch chirurg precies deed, schrok ze een beetje. “Straks maak ik een fout en dan eindigt iemand met een raar hoofd!”

Succes verzekerd ...

Ik stelde haar gerust (want dat doen moeders) door te zeggen dat je je daarvoor kan verzekeren. Daar ben ik dan weer goed in. In geruststellen. En verzekeren.
Mijn dochter vond het al met al een goed idee om plastisch chirurg te worden. Vooral toen ze hoorde wat zo’n arts verdiende.

“Ik zal je studie betalen”, zei ik. “Maar dan wil ik wel gratis behandelingen als ik oud ben.”

Dat vond mijn dochter een goede deal. En mocht ze toch besluiten orthopedisch chirurg te worden (wat ze eigenlijk stiekem liever wil) dan zou ik een nieuwe heup van haar krijgen.

Ook mooi!

Tagged

One Response to "Jobcoaching Lizzy"

  • Tanja
    9 maart 2016 - 23:02

    Hahaha, of je krijgt het op je heup of weer terug in het gezicht 🙂 en je laat het eerst verzekeren 😛 Liz blij, jij blij en verzekering blij!

Leave a Reply