Wat moeders van 40 niet moeten zeggen

Met de jaren, kwamen de grijze haren. En met de grijze haren, de restricties.

“Ow, mam, wat heb je nou weer voor lippenstift op?”
“Mooi he? Is nieuw.”
“Hij is te donker.”
“Nou, er hebben al drie mensen gezegd dat ze het mooi vonden.”
“Die weten dan zeker niet hoe oud je bent.”

Hippe moeder?

Opgroeien doet pijn. Vooral voor moeders die opeens gedwongen worden met een haaknaald achter de geraniums te kruipen. Want er is één ding erger dan een ouderwetse moeder en dat is een moeder die probeert hip te zijn.

Moeders van 40+

Mijn gedrag is – al enige tijd – een doorn in het oog van mijn puberdochter. ‘Wat moeders van 40+ niet mogen doen/zeggen’, heette de blog die Liz erover schreef. Uiteindelijk besloten we hem niet te publiceren, de toon-of-voice was niet helemaal goed. (‘Ik zal beginnen met de ergste dingen’, het was niet zo bemoedigend!)

Toch wilde ik er over schrijven. En met Liz’ blog in mijn achterhoofd maakte ik een samenvatting.

Een van de ergste dingen die wij moeders kunnen doen, is bij dingen heel hard OMG! roepen. ‘OMG – in welke vorm dan ook - zit er voor jullie echt niet meer in, sorry’, schreef Liz in haar blog. De tip: ‘Zeg dan iets anders wat wel benadrukt dat iets heel erg OMG is, maar gebruik dit woord niet.’ Goed. Een ander woord dus. Potver? Nee, dat is lekker!

Wat ook niet meer mag is facking. Ten eerste zeggen wij kennelijk te vaak focking, (en even serieus focking is echt wel uit, aldus de Puber) maar ten tweede is het iets wat we de kinderen blijkbaar zelf verbieden. ‘Ouders moeten toch het goede voorbeeld geven?’ Dus.

Dingen als: focking hel kunnen al helemaal niet. Dat schijnen rare combi’s van jeugdtaal te zijn en die zijn uit den boze. Uit dezelfde categorie: coole patta’s, vet swag en hippe hipster.

Engels praten mag ook niet meer. “Ik heb wel genoeg aan mijn Engels op school. Ik hoef niet thuis ook nog eens de hele tijd Engels te horen. Dus Whats up? Hoeft ook niet van mij.” Ook woorden als awkward, embarrissing en eerie mogen niet meer. Hm. Ik dacht altijd dat het oude zeikers waren, die vonden dat er teveel Engels termen gebruikt werden, maar kennelijk is zoiets niet leeftijdgebonden. Fine. Ik shut al up.

"Dus 'mindfuck' mag ook niet? Dat is toch een TV-programma?!"
"Als je nou gewoon alles waar fuck of fock in voorkomt vermijdt mam, dan zit je altijd goed."

En natuurlijk moeten we stoppen met woorden als chickies, gozer, dude, gast en (helemaal erg) piemel. “Ook niet als je twintig jaar jongere collega het wel doet, die is namelijk écht twintig jaar jonger!” Hm. Heb ik ooit ‘Piemel’ tegen iemand gezegd dan? “Nou, toen en toen hoorde ik het je zeggen!” O toen. Nou ja, die gast was ook écht een piemel!

Dat wil je niet horen

En dit waren dan nog alleen maar de 'ergste' dingen. Echt! Ik dacht dat het leven makkelijker werd als de kinderen groot zouden zijn. Maar het wordt alleen maar ingewikkelder. Ik kon destijds niet wachten tot ze konden praten, maar ik had er geen rekening mee gehouden dat ze dingen zouden zeggen die ik helemaal niet wilde horen.

"Ik ben een chickie in het diepst van mijn gedachten!"

Sportpatta's

Wat betreft die lippenstift, jammer dan, ik blijf hem gewoon dragen. En ook mijn nieuwe sportpatta’s laat ik ook niet in de kast. (Met het risico opgegeven te worden voor Hotter than my daughter waarschijnlijk! Ik kan er niets aan doen. Ik ben gehacked door mijn jongere collega(s)Of ik ben gewoon een chickie in het diepst van mijn gedachten en valt het je nu pas op.

Maar don’t worry lieverd, we sluiten een compromis. Ik zal me gedragen als er vriendinnen van je over de vloer komen en jij zeurt niet als ik een keer iemand een piemel noem, als er verder niemand in de buurt is.

Vrede?

Tagged , , ,

Leave a Reply