Elke dag (is) een cadeautje!

Omdat geven (nog) leuker is dan ontvangen

En nu maar hopen dat er niemand buiten de boot valt…

Read more...

En nu maar hopen dat er niemand buiten de boot valt...

Mijn hemelWe zijn nog niet eens vertrokken en de eerste flauwe grap is al gevallen. In gedachten zie ik vriendin D. met haar ogen rollen. En dat moet nu een week op een boot met mij. Arme vriendin D.

Het idee om met z’n allen een boot te huren, ontstond een jaar geleden op een verjaardag. D. en M. (ouders van Liz’ vriendin Kim) bespraken hun bucketlist en daarop stond: een vaarvakantie in Frankrijk. Maar met z’n drieën op zo’n boot, dat vonden ze wat ielletjes.

En dus zeiden wij na lang twijfelen en ampel beraad spontaan als we zijn (na een paar glazen wijn): natuurlijk gaan wij mee! Wat een avontuur!

Read more

Beter lees jij deze blog niet!

Read more...

Ja, er is nieuws. Nieuws uit Puberland.

Want Liz is terug (uit Frankrijk) met wilde haren en dito verhalen. En die verhalen zijn niet allemaal in correct Nederlands, kan ik je vertellen.

Want wat een tijdje geleden onschuldig begon met 'een beetje' vreemde zinnen als 'hoe doe jij dat ooit?' en 'dikke doei', heeft tegenwoordig plaatsgemaakt voor fuckboy's (die gaan met elk meisje), skeere ervaringen en squadgoals (geen idee wat dat laatste is, ik durf het niet te googlen). Waar het vandaan komt? Tja. Uit Frankrijk in dit geval.

Read more

Update: Lizzy in Frankrijk!

Read more...

Hoe het met mijn kind gaat, daar in het Franse.

Terechte vraag, want ik zit te janken op m’n blog (voor haar vertrek), doe melodramatisch over navelstrengen doorknippen en laat vervolgens niets meer van me horen. Niet zo chique. Nou ja, ik zal je één ding zeggen: zo moeder zo dochter.

Ik hoor namelijk óók niets. Van haar.

Read more

Loslaten 4.0 (Inderdaad, loslaten 2.0 en 3.0 hebben overgeslagen)

Read more...

Gossie. Mijn kind gaat een week naar Frankrijk. Alleen. Naar een Frans gezin. Alleen. Naar een Franse school. Alleen. En had ik al gezegd dat ze alleen ging?

Nou ja, niet helemaal alleen natuurlijk. 30 schoolgenootjes gaan mee. 2 uit elke (2e-jaars)klas. Mavo tot en met gymnasium. Nauwelijks Frans spreken ze, les petits enfans. Maar ze spreken de taal van het avontuur en dat moet maar genoeg zijn.

Read more

Een leven redden? Zij heeft het in zich!

Read more...

Voor Liz was het duidelijk: zij wilde donor worden. Een toekomstig arts zonder donorcodicil, dat vond ze niet kunnen. En dus vroeg ze uit eigen beweging een registratieformulier aan en ging aan de slag.

Goed bezig!
Eerst las ze alles zorgvuldig door. Ondertussen mompelde wat. Dat het toch wel heel goed van d’r was, dat ze als arts mensen wilde helpen en dan ook nog zichzelf ‘weggaf’ wanneer de situatie erom vroeg. “Dan word ik wel geen dokter, maar dan hebben ze nog wel wat aan me", aldus de Altruïstische Arts-in-wording.

Read more

Ik ben in paniek!

Read more...

Paniek, paniek, paniek!

Over drie weken sta ik voor een groep (in het gunstigste geval geïnteresseerde) bloggers om ze iets boeiends te vertellen over... inderdaad, bloggen. En ik? Ik ben in ontkenning.

Read more

Ik doe de boodschappen!

Read more...

Het was eigenlijk best een grappig verhaal.

Er was vorige week woensdag namelijk al een enveloppe van het NIMA gekomen, met heel groot 'gefeliciteerd!' erop, maar die had ik gewoon genegeerd. Nogal wiedes dat ik geslaagd was, ik had de uitslag immers direct na mijn mondeling gekregen. En de uitslag van de schriftelijke module zou nog minstens 3 weken op zich laten wachten.

Read more