Elke dag (is) een cadeautje!

Omdat geven (nog) leuker is dan ontvangen

Jonkvrouw in nood

Read more...

Stel, je wilt parkeren in Amsterdam. Bijvoorbeeld: bij de NDSM-werf. En stel, je wilt daar parkeren en een dag van te voren je parkeerkaartje halen én betalen. Dat wil je niet ergens hoeven aanvragen, maar gewoon, invoeren bij een parkeermeter op de plek waar je de volgende dag wilt staan.

Dat zou best ingewikkeld zijn, toch?

Read more

Mijn grens, jouw grens

Read more...

6.30 uur op het schoolplein.

Het Franse meisje was in tranen toen ze de bus in moest. Dat kon twee dingen betekenen: of ze was ontzettend blij dat ze weer naar huis mocht (‘dat nooit meer’) óf ze had erg van de uitwisselingsweek genoten. Als ik keek naar de intensiteit waarmee zij en Annabel elkaar vasthielden, gokte ik op dat laatste.

Read more

Livin’ on the Es

Read more...

Als je zo mijn blogs van de afgelopen weken terugleest, zou je bijna vergeten dat ik er zelf ook nog toe doe. Maar dat is wel degelijk het geval. Ik ben er nog en ik doe er toe. (Paulien Cornelisse zou zeggen: ‘Je mag er zijn!’)

Krimpend zelfvertrouwen

Alhoewel ik wel eerlijk toegeef dat mijn zelfvertrouwen de afgelopen weken een deuk opliep - ik heb besloten dat ik de halve marathon niet ga redden, ik voed mijn kinderen niet goed op (Annabel tijdens het avondeten gisteren: ‘Ik word hier thuis achtergetrokken!’) en als klap op de vuurpijl ontving ik ook dit jaar wéér geen uitnodiging voor het Boekenbal – maar hé, ik leef en ben (relatief) gezond.

Read more

Een elf op-de-schaal-van-puber

Read more...

Annabel heeft het puber-zijn inmiddels aardig onder de knie.

Zo roept ze tegenwoordig standaard ‘Het proefwerk was be-lache-lijk moeilijk en dat vond iederéén', als ik vraag hoe het op school ging, gevolgd door: ‘Ik hoop gewoon dat ik een voldoende heb!’.  Daarnaast heeft ze de badkamer geannexeerd, haar telefoon tot ‘verboden gebied’ verklaard én bouwt ze elke week een fort van ongewassen kleren in haar kamer.

Read more

Havo? Ach, daarna kan ze altijd nog VWO doen!

Read more...

“Havo? Ach, daarna kan ze altijd nog VWO doen.”

Ik had er weer één hoor, dit weekend. Zo’n tigermom, die me met één burn skyhigh op de kast had. Echt, je kunt me niet kwader krijgen dan met zo’n opmerking. Hoezo ‘dan-kan-ze-daarna-altijd-nog-VWO-doen’? Wat is er mis met wat ze nú doet, jij… jij… poepbacterie?!

Read more

Het Twaalfjarige Puber-Bestand

Read more...

Ik zong mee met een liedje op de radio – Nielson, Wat doe jij nou? – toen Annabel plots de radio op een andere zender zette. Wat doe jij nou?

“Het is echt zó awkward als jij gaat meezingen!”

Read more

De reünie

Read more...

Barbara en ik waren vroeg.

Dat was ook niet zo gek want ik moest de reservering bevestigen. “Goeie sfeer”, zei Barbara. Ik knikte. “Ik heb hier de presentatie van mijn boek gehouden en een keer een bloggersbijeenkomst. Goede herinneringen aan.” Ik keek naar buiten en zag de lichtjes van de Koppelpoort.

We hadden net thee besteld toen de eerste gast arriveerde. Een oudere vrouw met zwart haar. Dat bracht me in verwarring, zij was toch veel ouder van 45? Maar wacht eens even, was dat niet…

Read more

Een milf-detox?!

Read more...

Ik ‘doe’ een milde detox. Niet te verwarren met een milf-detox – dat verstond mijn collega toe ik 'milde detox' zei – want Lizzy detoxt ook en het zou heel raar zijn als ze op haar zestiende al en milf-detox deed. Dat is nog los van het feit dat ik überhaupt geen idee heb wat een milf-detox zou inhouden.

Een milde detox daarentegen…

Read more

Oogappels? Hang hier maar een camera op!

Read more...

Ik weet nog niet goed wat ik er nou van vind. Van die nieuwe serie. Oogappels.

Kijk, het concept is natuurlijk briljant - de combinatie pubers en ouders levert fantastische wrijving op - maar dat betekent niet dat zo’n serie ook slaagt. Om te beginnen vind ik het nogal ‘geacteerd’. Vooral de ‘kids’ zijn niet allemaal even goed ingewerkt. Aan de andere kant, Jeroen Spitzenberger met zijn ongelukkige blik als hij weer op z’n kop krijgt van zijn vrouw, maakt veel goed.

En de thema’s zijn erg herkenbaar.

Read more

De Curlingmoeder en Dart-vader

Read more...

Sinds ik ooit werd gewezen op een artikel over ‘curlingouders’, ben voortdurend bang dat ik ‘er een ben’. En dat is niet vanwege het sneue imago van die sport.

Een curlingouder – het begrip werd geïntroduceerd door de Deense psycholoog Bent Hougaard – wil alles leuk maken voor zijn of haar kind. Elk hobbeltje moet worden weggepoetst en de weg moet zo glad mogelijk zijn. Het gevolg van dit curlingoudergedrag is dat een kind niet leert omgaan met teleurstellingen en geen kans krijgt te ervaren dat ‘op je bek gaan’ niet het einde van de wereld is.

Curlingouder zijn is kut en funest voor je kind. Het is erger dan hockeymoeder, voetbalvader en badmuts-zijn bij elkaar.

Read more