Elke dag (is) een cadeautje!

Omdat geven (nog) leuker is dan ontvangen

Blog aan mijn been

Read more...

In de herfst nemen we traditioneel afscheid van de zomer.

Maar dit jaar nemen we ook afscheid van iets anders; mijn blog. Ja beste lezers, de dag die je wist dat zou komen is eindelijk hier: ik hang mijn pen aan de wilgen. Nou ja, dat had ik eigenlijk al gedaan natuurlijk, want ik schreef hier al een tijdje niet meer. Dat is jullie vast al wel opgevallen.

Maar nu ben ik dan zover dat ik het ook echt hardop zeg. Ik stop ermee. Na twintig jaar bloggen gooi ik de kraam dicht.

Read more

Vuijsters naar Vietnam

Read more...

De vakantie nadert en Vietnam komt steeds dichterbij.

Over twee weken vliegt ondergetekende via Bangkok naar Hanoi en zullen we kennismaken met het land van Egg-coffees en Ao Dai-jurken. Ik heb er zin in, maar naast het zoete verheugen, geniet ik momenteel ook erg van de verschillende manieren waarop mijn reisgenoten zich voorbereiden op de naderende reis.

Read more

Even een schouderklopje voor mezelf

Pubers zijn intens, zoveel is mij inmiddels duidelijk. En regelmatig rijzen de haren mij te berge (of ik zit er met mijn handen in/wil ze uit mijn kop trekken), omdat ik het gewoon even niet meer weet.

Moment
Maar soms is daar dan opeens dat moment dat alles in elkaar past.Dat je je realiseert dat je het zo slecht nog niet gedaan hebt. Afgelopen weekend was zo'n moment.
En dat deel ik graag met jullie.

Read more

When the shit hits the fan

Read more...

We hadden lekkage en Paul was 12,5 jaar in dienst. Dat lijkt niets met elkaar te maken te hebben, maar schijn bedriegt.

Mondje terug
Het begon ermee dat de wasmachine in de kelder af en toe een ‘mondje terug’ gaf. Als er veel water door 'de pijpen' ging, toilet/vaatwasser/regenbuitje ging het mis en hadden we een armelui’s zwembad in de kelder. Zaten we rustig op de bank, begon het toilet ineens de 'bloebbloeb-en'.

Read more

XXL T-shirts van Red Bull?!

Read more...

Op het moment dat ik vóór de tien kilometer al last kreeg van mijn hamstring wist ik: dit gaat ‘m niet worden.

Soms moet je doelen bijstellen.

Read more

Jonkvrouw in nood

Read more...

Stel, je wilt parkeren in Amsterdam. Bijvoorbeeld: bij de NDSM-werf. En stel, je wilt daar parkeren en een dag van te voren je parkeerkaartje halen én betalen. Dat wil je niet ergens hoeven aanvragen, maar gewoon, invoeren bij een parkeermeter op de plek waar je de volgende dag wilt staan.

Dat zou best ingewikkeld zijn, toch?

Read more

Mijn grens, jouw grens

Read more...

6.30 uur op het schoolplein.

Het Franse meisje was in tranen toen ze de bus in moest. Dat kon twee dingen betekenen: of ze was ontzettend blij dat ze weer naar huis mocht (‘dat nooit meer’) óf ze had erg van de uitwisselingsweek genoten. Als ik keek naar de intensiteit waarmee zij en Annabel elkaar vasthielden, gokte ik op dat laatste.

Read more

Livin’ on the Es

Read more...

Als je zo mijn blogs van de afgelopen weken terugleest, zou je bijna vergeten dat ik er zelf ook nog toe doe. Maar dat is wel degelijk het geval. Ik ben er nog en ik doe er toe. (Paulien Cornelisse zou zeggen: ‘Je mag er zijn!’)

Krimpend zelfvertrouwen

Alhoewel ik wel eerlijk toegeef dat mijn zelfvertrouwen de afgelopen weken een deuk opliep - ik heb besloten dat ik de halve marathon niet ga redden, ik voed mijn kinderen niet goed op (Annabel tijdens het avondeten gisteren: ‘Ik word hier thuis achtergetrokken!’) en als klap op de vuurpijl ontving ik ook dit jaar wéér geen uitnodiging voor het Boekenbal – maar hé, ik leef en ben (relatief) gezond.

Read more

Een elf op-de-schaal-van-puber

Read more...

Annabel heeft het puber-zijn inmiddels aardig onder de knie.

Zo roept ze tegenwoordig standaard ‘Het proefwerk was be-lache-lijk moeilijk en dat vond iederéén', als ik vraag hoe het op school ging, gevolgd door: ‘Ik hoop gewoon dat ik een voldoende heb!’.  Daarnaast heeft ze de badkamer geannexeerd, haar telefoon tot ‘verboden gebied’ verklaard én bouwt ze elke week een fort van ongewassen kleren in haar kamer.

Read more

Havo? Ach, daarna kan ze altijd nog VWO doen!

Read more...

“Havo? Ach, daarna kan ze altijd nog VWO doen.”

Ik had er weer één hoor, dit weekend. Zo’n tigermom, die me met één burn skyhigh op de kast had. Echt, je kunt me niet kwader krijgen dan met zo’n opmerking. Hoezo ‘dan-kan-ze-daarna-altijd-nog-VWO-doen’? Wat is er mis met wat ze nú doet, jij… jij… poepbacterie?!

Read more