Elke dag (is) een cadeautje!

Omdat geven (nog) leuker is dan ontvangen

Ik gun je een Annabel!

Read more...

Ik gun elk gezin een Annabel.

Niet perse míjn Annabel maar gewoon, 'een Annabel'. Zo'n kind dat je af en toe zo heerlijk aan het lachen kan maken. Dat zo ad rem is, dat ze - als haar vader zegt: 'Weet je van wie jullie dat verstand hebben? Van je moeder. Ik heb het mijne namelijk nog!' - meteen reageert met: 'Waarom gebruik je het dan nooit?'

Zó'n Annabel.

"Volgens mij is Frans de moeilijkste taal ooit!"
"Nou, Nederlands schijnt ook moeilijk te zijn hoor, om te leren."
"Daar heb ik nooit wat van gemerkt. Dat sprak ik gewoon ineens."

Read more

Mam! Je laat je eigen dochter toch niet doodvriezen?!

Read more...

Nu ik weer wat meer tijd doorbreng (klik) met mijn kinderen, valt me ineens op hoe groot ze zijn geworden.

In de tweede en de vierde zitten ze alweer. De oudste heeft haar profiel(en) gekozen en de jongste is ‘brugpieper’-af. Ze bewaken hun eigen agenda (met wisselend succes), zijn niet altijd op de plek waar ik ze verwacht (onhandig) en bepalen zelf hoe (en óf) ze eruitzien.

Rolletje voor de moeder

Bij dat laatste speel ik nog wel een (bescheiden) rol overigens. Enerzijds omdat ze regelmatig vragen of een jurkje leuk staat ('niet heel raar?'), of een vlek 'heel erg opvalt' en of dit truitje leuker is dan dat truitje. Anderzijds - en dat is eigenlijk veel boeiender - omdat ze af en toe mijn kledingkast plunderen.

Read more

Eindelijk weer eens een vrije dag

Read more...

De afgelopen weken heb ik vijf dagen per week gewerkt, in plaats van vier.

Dat zal jullie verder niet zijn opgevallen. Dat zou gek zijn. De kinderen is het wél opgevallen. Die vonden me nogal afwezig. Paul niet, die zat zelf continu in het buitenland. Daardoor waren de werkweken nog wat pittiger dan dat ze anders zouden zijn geweest.

Read more

Zo, dat was een fijne vakantie!

Read more...

Zo, dat was een fijne vakantie.

Ik dacht, laat ik daar nou weer eens een ouderwetsch blogje over schrijven. Niet dat er nou zoveel te vertellen valt, het was hot hot hot in Italië, zoals overal in Europa, en het meest avontuurlijke dat we hebben gemaakt was de kwallenbeet in de billen van Liz, maar allora.

Wat is Italië toch een fijn land. Ik bedoel, een land waar ze de maximale koffieprijs in de wet hebben vastgelegd, dat moet wel een tof land zijn, toch?! En vriendelijk zijn ze er ook, want toen ik (in mijn beste Italiaans) maar bleef herhalen dat ik de rekening wilde 'praten' in plaats van 'betalen' waren ze heel geduldig met me.

Read more

Daar bevroren spontaan mijn rekeningen van!

Read more...

Het is alweer juli en dat betekent dat ik volgende maand 45 jaar word.

En dat is te merken. Op een manier die verder gaat dan ‘Wow, jij hebt gewoon het EK van 1988 meegemaakt!’ en ‘Hoezo-weet-jij-niet-wie-Dokter-van-der-Ploeg-is!?. Nee, het is fysiek merkbaar. Laten we zeggen dat ik steeds vaker de Facetune-app gebruik.

Read more