Elke dag (is) een cadeautje!

Omdat geven (nog) leuker is dan ontvangen

De/ het plafon(d)

Laatst moest ik één van de kinderen overhoren.

Woorden als coëfficiënt, existentiële, venijnige en baaierd kwamen voorbij. Er werd gezucht. En gesteund. Wat een moeilijke taal is dat Nederlands toch.

Ik ben het daar mee eens.
Maar niet om vanwege de 'moeilijke woorden'.

Ik vind onze taal soms vooral ingewikkeld vanwege de onduidelijkheid. Daar kan ik echt niet tegen. Zo raak ik altijd in de war van de de zout/het zout-discussie (kom op, maak een keuze!), de frikadel/frikandel (mag nu beide, in tegenstelling tot pannenkoek/pannekoek, alleen het eerste is correct) en de allerergste: plafon/plafond. Daarbij hangt me altijd een ingewikkelde keuze boven het hoofd. En ik wil niet kiezen of ik het woord met of zonder d schrijf, ik wil gewoon dat daar een regel voor is.

Keuzestress

Door dat plafon/d ging ik zelfs twijfelen of het nou 'de' of 'het' plafon/d was, dat krijg je met van die woorden, keuzestress. Ik moest het zelfs uiteindelijk opzoeken in het woordenboek omdat ik het niet meer wist.

Het is 'het' plafon/d. Maar tegen de tijd dat ik dat had vastgesteld, was ik al tot de conclusie gekomen dat plafon/d eigenlijk in z'n geheel een raar woord is. Met of zonder d.

Het was leuk jullie gekend te hebben!

Read more...

Hé lekker.

Net even op Wetenschap in Beeld mijn wekelijkse portie rampscenario's binnengehaald. Dat begon met de laatste foto's van de gisteren verbrande ruimesonde Cassini en het eindigde met tsunami's, ijstijden en Deep Impact.

Jongens, we vergaan weer!
Misschien kwam het doordat afgelopen weekend de aarde weer zou vergaan (niets van gemerkt, het was heerlijk zonnig en rustig in Schoorl!) of omdat ik de laatste tijd weer teveel Eco-thrillers heb gelezen (The Ice Limit is een aanrader!) maar ik had het gewoon weer even nodig. Even lezen over hoe verschrikkelijk mis het kan gaan als NASA een rondvliegend rotsblok over het hoofd ziet, of als er opeens een virus uitbreekt dat driekwart van de mensheid uitroeit.

Read more

Uit de kast? In de kast!

Read more...

“Mam? Mag ik even in jouw kledingkast kijken?”
“Huh? Hoezo?”
“Jij hebt van die leuke dingen. En ik heb niets om aan te trekken.”

Ietwat overrompeld (ik dacht dat mijn kledingkast veilig was, ik ben tenslotte uncool dus ik dacht dat mijn kleding dat ook was) mompel ik iets dat het midden houdt tussen ‘no way!’ en ‘ga je gang’. Meer aanmoediging heeft Liz niet nodig. Ze vist een zwarte trui (met glitterdraadjes) en een spijkerjasje uit mijn kast.

Read more

Code geel? Grapje zeker.

Read more...

We hebben er weer één. En wát voor een?! Code Geel!

En nee, Code Geel waarschuwt niet voor rondslingerende bananenschillen. Code Geel is het officiële weeralarm dat door het KNMI wordt afgekondigd bij drie spatten regen en een paar windstoten. De bijbehorende waarschuwing op de website voor Code Geel is: ‘Wees alert!’. Wow! Wees alert! ALERT! Dat ben ik anders echt nooit, als ik onderweg ben.

Read more

De doornen dragen rozen!

"Klaag niet dat de rozen doornen hebben, maar verheug je erover dat de doornen rozen dragen!"

Dat is mijn learning voor vandaag. Mijn spreuk. Ik 'trok' 'm zojuist uit het Doosje vol Inspiratie dat ik gisteravond van mijn BLF* kreeg tijdens een gezellige Verjaardagsafterparty.

Read more

En dan denk ik aan Els …

Read more...

Zo. De eerste week zit er weer op. De meiden naar school, papa en mama werken en alles is weer normaal.

Nou ja. Normaal. Twéé meiden op de middelbare school, dat is wel even gek. Niet meer op het plein staan bij het oude, vertrouwde schooltje-om-de-hoek en niet meer druk zijn met het versieren van de klas en het regelen van lunchopvang. Nee. Das war einmal. Nu gaan de dames op grote fietsen en met grote tassen (en grote monden!) naar de grote school.

Dat zijn best grote veranderingen.

Read more