Elke dag (is) een cadeautje!

Omdat geven (nog) leuker is dan ontvangen

De Escaperoom voor kinderen

question-mark-230713_960_720

Read more...

Het huis ruikt naar popcorn, overal liggen stukjes papier en de parkieten zijn in alle staten.

Fijn feestje!

Het was een fijn feestje, de verjaardag van Annabel 11 jaar, maar nu is het voorbij. En ik wil jullie er graag iets over vertellen.

Want het leek zo’n goed idee: sluit tien kinderen op in een escaperoom – komen ze toch niet uit, ik weet als geen ander hoe lastig dat is – en je hebt een lekker rustig feestje.

Maar zo ging het dus niet.

Read more

Vandaag krijgt ze vleugels!

IMG_6279“Morgen krijg ik vleugels”, zei ze gisteren. En toen ik haar vragend aankeek: “Want dan word ik een elfje!”

Een grote meid, dat is. Elf alweer en elk jaar wordt ze mooier. En mondiger. Gelukkig blijft Annabel wel heel erg zichzelf: direct, grappig en nogal ‘op de letter’. Zoals gisteravond, toen ze met haar grote zus ‘ballonnen in de lucht houden’ deed. “Joh Liz, doe eens rustig met die ballonnen”, zei ze tegen haar Zus. “Het zijn geen wilde honden!” Wilde honden! Hoe verzin je het?

Read more

Nee, echt romantisch vind ik dat niet!

IMG_5953

Read more...

Andere collega’s, sportieve hobby’s en veranderende interesses.

Sinds ik een nieuwe baan heb, ontdek ik een hele andere kant van mezelf. Leuk vind ik dat. Interessant ook. Maar het is wél opvallend dat die kant van mij minder grappig is. Ik merk het aan het aantal blogs en (afnemende) vermogen om ergens een leuk verhaal in te zien.

Van de slechte grappen

Op het werk sta ik inmiddels bekend als ‘die ene van die slechte grappen’, zoals die ene keer dat ik aan iedereen ging vragen wat er ook alweer was op 21 september – “Want ik ben het even vergeten” – net zo lang tot iemand het voor me ging opzoeken en er achterkwam dat het Wereld Alzheimer Dag was.  Slechte grappen zijn óók leuk hoor, daar niet van, maar eerlijk is eerlijk, er is dan toch wel sprake van een soort humor-inflatie.

Read more

Nationale Kärcherdag II en de hegge-held van Amersfoort

snoer“Ik ga een elektrische heggenschaar kopen!”
“O. Maar eh, we hebben geen heg.”

Lawaai-apparaat

Afijn. Het was alweer even geleden, dat Paul iets kocht dat lawaai maakte. De laatste keer was de bladblazer volgens mij, en daarvoor die onkruidverbander. Maar nu moest er dus een elektrische heggenschaar komen. Want we hadden dan wel geen heg, maar de coniferen van de buren hingen over de schutting en ja, daar moesten we wat mee.

Read more

I love pillen!

pillen

Read more...

Ken je dat? Dat een lawaai pas opvalt, wanneer het plots stil is? Ja? Ken je dat? Dat heb ik nu. Niet met geluid maar met (de afwezigheid van) pijn!

Wie mij al een tijdje volgt (dat wil zeggen, langer dan zeven jaar) weet dat ik wel eens last heb van gewrichtsklachten. Zo’n zeven jaar geleden is daar zelfs een etiket op geplakt (palindroom-reuma) maar daar is mijn lijf zó van geschrokken dat de klachten (ontstekingen) na die tijd spontaan afnamen.

Read more

Beter één Japanner in de lucht …

img_5990Gisteren op stap geweest met een stel Russen in een snikheet Amsterdam. Man, wat een toestand.

Wat? Die Russen? Nee, dáár hadden we geen last van. Die vonden alles prachtig. Geef ze ’n biertje en een glimlach en ze zijn blij. Nee, het waren de Japanners, dáár kregen we jeuk van. En niet zo’n klein beetje ook.

Read more